0

En dan opeens ben je Mama… Omdat naar mijns inziens deze blog niet de juiste plek is om alle details rondom mijn bevalling uit de doeken te doen, slaan we dit stadium en alle bijbehorende zaken even over. MAAR…. ik ben inmiddels trotse moeder van onze prachtige dochter: Charlie Blake.

"Ik ben inmiddels trotse moeder van onze prachtige dochter: Charlie Blake"

Deze blog schrijven zonder in clichés te vervallen is helaas onmogelijk, want alle verhalen die ik eerder heb gehoord zijn waar! Een kind op de wereld zetten is ontzettend overweldigend, niet in woorden uit te drukken, maar bovenal het meest bijzondere wat ik ooit heb mogen meemaken. Even stond de wereld stil en bevond ik mij in een warme, liefdevolle cocon. De cocon van de onvoorwaardelijke liefde voor je kind. Een ongecompliceerde verliefdheid zonder de onzekerheid of je wel of niet leuk genoeg bent voor de ander.

"Een kind op de wereld zetten is ontzettend overweldigend en niet in woorden uit te drukken"

Maar bij die verliefdheid hoort ook direct een enorm verantwoordelijkheidsgevoel. Een aantal dagen na de bevalling ging ik zo trots als een pauw met Charlie naar buiten, lopend achter de kinderwagen voelde ik ineens een enorme druk op mijn schouders. De letterlijke druk van alleen maar het aller- mooiste/beste/veiligste/liefste/leukste voor je kind willen. Onrealistisch dat weet ik ook wel! Maar als ik in haar ogen kijk wens ik dat toch.

Op dag twee na de bevalling schuiven mijn vriendinnen al weer vertrouwd bij ons aan tafel, met als enige verschil dat er tussen de bakken Thais afhaaleten nu ook een flesje melk op tafel staat. Nee, ik moet eerlijk zijn. De gespreksonderwerpen wisselen zich bij ons nogal vaak in rap tempo af, maar nu des te meer. We vliegen van de ontsluitingsfase (bevallingsterm) naar de one night stand van vriendin J. en van borstvoeding naar de loser (zo bleek helaas later pas) van vriendin E. Een hilarische, maar voor mij dierbare avond volgt! Dat enerzijds mijn hele leven nu om haar draait, maar anderzijds mijn vriendinnen nog gewoon hun liefdesprikkelen met mij delen stelt mij gerust. Vrouw én moeder, zo voelt dat dus!

"We vliegen van de ontsluitingsfase (bevallingsterm) naar de one night stand van vriendin J."

Maar voorlopig maak ik mij vooral druk over het feit hoe vrouwen met kinderen ÜBERHAUPT op werk komen. Ik weet nu al niet hoe ik voor 11 uur 's ochtends aangekleed en wel met haar beneden moet zijn.

Kortom, een nieuwe uitdaging voor 2016 als ik weer aan het werk mag! P.s. Tips zijn hieronder welkom! ;-)

Reageer op dit artikel
Kim Harmsen

Door Kim Harmsen op

Lees meer artikelen van Kim

Read next…

Reacties