0

We bestonden nog geen twee jaar en onze eerste echte medewerkster had net vier maanden haar contract getekend. Je kunt je wellicht voorstellen dat dit een behoorlijk spannende stap is. Een stap naar verdere groei van ons bedrijf, die je hoopt te gaan volbrengen, maar ook móet volbrengen om die eerste werknemer ook daadwerkelijk te kunnen uitbetalen. Maar eigenlijk vond ik het moeilijkste aan deze stap dat ik taken uit handen moest geven. Want hé, ik weet toch hoe alles werkt en ik doe alles sowieso 10x sneller… MISPOES, zo niet waar! Maar daar volgende keer meer over.

"Of we even naar buiten konden komen. Ik voelde meteen dat ons iets stond te gebeuren"

We waren dus net vier maanden onderweg met onze eerste medewerkster en het was duidelijk: we hadden de juiste stap gezet. Ze is een kanjer, onze hosts en hostesses lopen met haar weg, en we hoeven ons serieus om geen enkele taak zorgen te maken. Totdat ze ons belde na een doktersbezoek (Ja, ze was even naar de dokter net zoals we allemaal wel eens naar de dokter moeten. Toch?!), of we even naar buiten konden komen. Ik voelde meteen dat ons iets stond te gebeuren. Zoals ik dat altijd doe met slecht nieuws gesprekken (in die minuut dat we naar beneden liepen was ik ervan overtuigd dat ze óf echt ziek was óf ontslag wilde nemen) gaf ik Lotte, mijn compagnon, de taak om het gesprek te voeren. Zij is daar gewoonweg beter in dan ik: “Ik ben er wel hoor. Ik sta achter je en vul je aan. Beloofd!” Daar stond onze Adinda met haar grote liefde voor de deur. Het enige wat ik dacht: ok, haar liefde is mee, er is dus serieus wat aan de hand. Maar voordat ik er echt over na kon denken haalde ze “het” uit haar tas: de echo van haar eerste kindje!

Nou ben ik niet iemand die haar emoties onder stoelen of banken steekt. Sterker nog, dat kan ik niet. Je ziet altijd gelijk hoe ik me voel en dus ook op dat moment… Lotte kan nog steeds lachen om mijn gezicht toen: mega blij, knalrood (!) en ook meteen in paniek. "Even serieus, jij zwanger? Hoe dan? Je hebt net een contract? Hoe moet dat met Make My Event? Maar hoe cool?! Onze eerste MME baby! En hoe lang ga je in godsnaam weg? Super leuk kids, ik ben gek op kindjes maar gaan we dan nu 9 maanden over zwangerschapsperikelen hebben? En ben je dan ook continue ziek, zwak en misselijk?! Help, daar ben ik echt slecht in."

"We waren uiteraard ontzettend blij voor onze collega, maar wat staat ons bedrijf te wachten?"

Mijn god, wat heb ik mij druk gemaakt die dag. Die rode kleur kwam niet meer van mijn gezicht, maar daar heb ik sowieso al snel last van. Gelukkig zijn Lot en ik altijd goed in elkaar weer rustig krijgen. Zij ging meteen online op zoek naar de antwoorden op al mijn vragen en kon me al vrij snel tot bedaren brengen. Want we waren uiteraard ontzettend blij voor onze collega, maar wat staat ons bedrijf te wachten?

Nou, vanuit het UWV wordt alles super goed geregeld. Zij informeren en begeleiden je tijdens het proces en begrijpen goed dat het niet niks is wanneer één van je medewerksters zwanger raakt. Zo werd Adinda netjes uitbetaald tijdens haar verlof en konden wij ook haar vervanger goed verlonen. Als vervanger zetten wij een oud stagiaire in, wat ontzettend fijn werkte. Zij weet van de hoed en de rand en ze kon als “echte” medewerkster nog beter laten zien wat ze in huis had. Wat er uiteindelijk toe heeft geleid dat we haar een baan hebben aangeboden en zij nu ook onderdeel is van TEAM MME!

"Het allermooiste?! Ze heeft onze beste vriendin op aarde gezet: Yuna!"

En Adinda? Negen maanden lang hebben we niks gemerkt van haar zwangerschap - buiten dat ze geen kleding meer kon doorpassen - ze bleef diezelfde kanjer. Ze is geen seconde chagrijnig of ziek, zwak of misselijk geweest, heeft haar vervanger super goed ingewerkt en het allermooiste?! Ze heeft onze beste vriendin op aarde gezet: Yuna!

Adinda werkt nog steeds vier dagen per week bij ons op kantoor en zorgt in ieder geval dat we iedere maand op een vijfde dag even kunnen knuffelen met kleine Yuna. Eerlijk is eerlijk, als ondernemer sta je echt niet te springen wanneer één van je medewerksters zwanger raakt, maar als collega (en misschien gooi ik nu mijn eigen glazen in) ben ik stiekem wel klaar voor een tweede MME baby!

Tekst: Mariëlle Smit

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties