0

Sanne (33) werkte zeven jaar als fiscaal jurist bij een groot kantoor. Ze leek voor de buitenwereld op de goede plek te zitten, maar dacht daar zelf na een tijdje anders over. Ze gooide het roer om, startte als zelfstandig juridisch copywriter en communicatieadviseur én heeft inmiddels een succesvol bedrijf met grote namen als klanten. Lees je mee?

"Ik was zo bezig met partner worden of een eigen kantoor openen, dat ik bijna vergat na te denken of ik eigenlijk wel leuk vond wat ik deed"

Wat voor werk deed je voor dat je het roer hebt omgegooid en waar droomde je van?
Ik werkte eerst als fiscaal jurist bij een groot internationaal kantoor en daarna werd ik advocaat bij een middelgroot kantoor. In totaal heb ik dat zeven jaar gedaan. Ik had rechten gestudeerd en daarom was het heel logisch dat ik advocaat zou worden. Ik heb ook altijd gedacht dat ik daarvoor gemaakt was. Ja waar droom je in die eerste jaren van…ik denk dat elke beginnende advocaat ervan droomt om de beste in zijn vakgebied te worden, en om uiteindelijk partner van zijn of haar kantoor te worden. Die drijfveren zag ik ook bij iedereen om me heen. Iedereen was heel erg gedreven om uiteindelijk zelf de touwtjes in handen te krijgen op de kantoren waar we werkten. Ik denk dat ik daar - net als iedereen om mee heen - zó mee bezig was, dat je bijna vergat na te denken of je eigenlijk wel leuk vond wat je deed!

Hoe lang en waarom was je niet meer blij met je vorige baan?
In de loop van de jaren begon er steeds meer een gevoel van onvrede te knagen. Eerst wist ik niet precies waarom. Ik vond mijn collega’s namelijk heel leuk, mijn baas was aardig en leerde me ontzettend veel, en mijn werk was ook uitdagend. Elke dag was anders en ik moest hard werken, maar dat vond ik juist stimulerend. En toch merkte ik dat het steeds vaker gebeurde dat ik op zaterdagavond al begon te denken ‘shit, alleen de zondag nog en dan moet ik alweer naar kantoor’. 

"Ik was niet iemand die tevreden was als ie een 6,5 afleverde, de oude ik zou altijd voor tenminste een 9 zijn gegaan. Waarom lukte dat nu dan niet"

Als ik op vakantie was had ik hetzelfde. Al een week voordat ik terugging begon ik er tegenop te zien dat ik weer aan het werk moest. Op mijn werk bleef ik er heus wel voor zorgen dat ik niet onder de maat presteerde, maar toch herkende ik mezelf niet terug. Ik was toch diegene die zo ambitieus was? Die altijd het allerbeste ergens uit wilde halen? Ik was niet iemand die tevreden was als ie een 6,5 afleverde, de oude ik zou altijd voor tenminste een 9 zijn gegaan. Waarom lukte dat nu dan niet?

Wanneer heb je het roer omgegooid en hoe heb je dat gedaan?
Een half jaar voordat ik mijn baan echt heb opgezegd ben ik heel goed na gaan denken wat ik precies wilde. Ik wist namelijk voornamelijk dat ik niet meer leuk vond wat ik deed. Maar ik wist eigenlijk nog helemaal niet wat ik dan wél wilde. Het enige wat ik wist was dat ik de zakelijke wereld heel interessant vond, en dat ik van schrijven hield. En dat ik het allerliefst voor mezelf zou willen werken. 

Het eerste wat ik toen heb gedaan is een lijstje maken van beroepen die me interessant leken. Journalist bijvoorbeeld, en tekstschrijver, oftewel copywriter. Toen heb ik in mijn netwerk gekeken of ik mensen kende die dat deden. Ik heb contact met die mensen opgenomen en gevraagd of ze een keer koffie met me wilden drinken. Zo wilde ik erachter komen hoe een werkdag er nou precies uitzag als je dat vak uitoefende. Of het echt zo leuk was als ik dacht. 

"Ik heb heel veel met goede vrienden gebrainstormd. Het helpt echt heel erg om je gedachten hardop uit te spreken"

Verder heb ik heel veel met goede vrienden gebrainstormd. Het helpt echt heel erg om je gedachten hardop uit te spreken! En af en toe ben ik in mijn eentje aan tafel gaan zitten, zonder laptop voor mijn neus, maar gewoon met een wit vel papier. Dan maakte ik een zogenaamde mindmap: ik zette mijn eigen naam midden op het papier en zette er allemaal woorden, toekomstdromen, plannen en beroepen omheen die me blij maakten. Het is echt bizar wat daar uit kan rollen, zonder dat je het zelf wist! Een half jaar later wist ik het zeker: ik ging freelancen, als copywriter. Een dag later zat ik bij mijn baas om het grote nieuws te vertellen.

Hoe lang heb je erover gedaan?
Over de beslissing om te stoppen, en bedenken wat ik wilde gaan doen, heb ik ruim een half jaar gedaan. En vervolgens ben je er natuurlijk ook nog niet meteen op het moment dat je je hebt ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en een btw-nummer hebt aangevraagd. Dan begint het pas! Je moet een klantenkring gaan opbouwen, zorgen dat mensen je kennen en weten waar je goed in bent, en je moet vooral zelf ontdekken waar je echt goed in bent en gelukkig van wordt! Dat is een constant proces. Ik werk nu ruim tweeënhalf jaar voor mezelf en heb nu echt het idee dat ik iets moois heb opgebouwd en dat ik ben waar ik wil zijn. Ik ben nog steeds copywriter en word ook steeds meer als communicatieadviseur ingehuurd. Ik werk voor veel verschillende grote bedrijven, voornamelijk op de Zuidas. Ik vind het echt heel leuk. Ik ben heel veel aan het schrijven en kom bij zoveel verschillende bedrijven binnen. Dat houdt het heel erg afwisselend.

"Ik werk nu ruim tweeënhalf jaar voor mezelf en heb nu echt het idee dat ik iets moois heb opgebouwd en dat ik ben waar ik wil zijn"

Oké en dan begin je voor jezelf, maar wat ik vaak hoor wat mensen het lastigste vinden: hoe kom je in het begin aan klanten?
Dat deed ik op meerdere manieren. Gelukkig had ik er in de loop van de jaren al voor gezorgd dat mijn LinkedIn-pagina helemaal up-to-date was en dat ik al vrij veel connecties had. Ik ben mijn lijst met connecties eens goed doorgegaan en heb gekeken wie ik bij welke bedrijven kende, en voor welke bedrijven ik graag opdrachten zou willen doen. Die mensen heb ik vervolgens benaderd en gevraagd of ze mij wilden doorverwijzen naar hun communicatieafdeling. Ook heb ik bedrijven waar ik graag voor wilde werken gewoon out of the blue gemaild of gebeld! 

Je denkt misschien dat zulke 'koude acquisitie' niet werkt, maar je merkt dat veel bedrijven juist vinden dat het van lef getuigt als je dat wel doet. Daardoor wek je hun interesse. In mijn mails zette ik waarom ik hun bedrijf interessant vond en wat ik vond dat ik ze kon bieden, en ik zorgde dat ik een net, up-to-date, cv meestuurde. Vaak hield ik het vrij laagdrempelig, dan vroeg ik ze of ik een keer langs mocht komen om vrijblijvend koffie te drinken. En tot slot greep ik in het begin al het werk aan dat op mijn pad kwam, al was het tegen een laag tarief. Zo bouw je ervaring op en zien steeds meer mensen wat je kan.

"Inmiddels is het andersom: ik word bijna elke maand wel een keer benaderd door iemand die ook voor zichzelf wil beginnen en die van mij wat tips & tricks wil horen"

Wat is je meegevallen?
Wat me het meest meeviel is de bereidheid van anderen om je te helpen! Ik hoor ook van veel andere startende ondernemers dat ze zich soms een beetje bezwaard voelen om kennissen of oud-collega’s te vragen om koffie met ze te drinken en ervaringen uit te wisselen. Maar ik merkte in de praktijk dat iedereen juist superenthousiast was als ik ze benaderde! Ze voelden zich vaak juist vereerd dat ik zoveel interesse had in hun vak, en ze vertelden er graag over. En zulke gesprekken zijn zo leerzaam! Inmiddels is het andersom: ik word bijna elke maand wel een keer benaderd door iemand die ook voor zichzelf wil beginnen en die van mij wat tips & tricks wil horen. En daar zeg ik graag ja op. Ik weet nog precies hoe blij ik was met die hulp toen ik zelf in dat schuitje zat. En vaak kun je elkaar ook weer op ideeën brengen! Ik merk dat ondernemers graag met elkaar optrekken en zich eerder samen sterk voelen en succesvolle samenwerkingen aan willen gaan dan dat ze elkaar alleen maar als concurrenten zien.

Wat viel je tegen?
Ik vond het in het begin best lastig dat ik ineens geen collega’s meer had. Niet alleen voelt dat best eenzaam, maar je hebt ook niemand meer om mee te sparren. Om bepaalde beslissingen aan voor te leggen. Ineens moet je alles echt zelf uitvinden. Je bent zelf ineens eindverantwoordelijk! En ik vond het na een paar maanden ook dodelijk saai om in mijn eentje thuis te werken. Ik wilde weer een reden hebben om op een bepaalde tijd op te staan en om me netjes aan te kleden. Daarom heb ik besloten om een flexplek te huren, op een locatie in de stad waar ook andere freelancers en kleine bedrijfjes zitten. Niet alleen is dat heel gezellig, maar je kunt ook heel veel van elkaar leren. Waar je het best een zakelijke rekening kunt openen, hoe je aan nieuwe klanten komt, hoe het werkt met belastingzaken en verzekeringen, etc. En het gebeurt regelmatig dat we elkaar aan nieuwe opdrachten helpen!

"Negeer je onderbuikgevoel niet! Als je al langere tijd geen energie meer van je werk krijgt, dan denk ik dat de kans klein is dat je het vanzelf weer leuk gaat vinden"

Wat zijn jouw tips voor anderen die niet meer blij zijn met hun huidige baan?
Negeer je onderbuikgevoel niet! Als je al langere tijd geen energie meer van je werk krijgt, dan denk ik dat de kans klein is dat je het vanzelf weer leuk gaat vinden. En wees niet bang voor verandering. Ik denk dat je er veel ongelukkiger van wordt als je jarenlang met lood in je schoenen naar je werk gaat dan dat je het roer omgooit en even een spannende tijd tegemoet gaat. Sommige mensen zien het als zó’n grote stap om iets anders te gaan doen, of voor zichzelf te gaan werken, dat ze er liever maar helemaal niet aan beginnen. Maar het helpt als je het niet als één hele grote stap probeert te zien. Uiteindelijk zijn het allemaal hele kleine stapjes. En die zijn veel beter te overzien. Begin gewoon met die eerste, dan zul je zien dat de rest veel minder eng is dan je dacht.

 Heb jij of ken jij iemand met een mooi of bijzonder verhaal wat goed past om mijn website waarmee ik mijn lezeressen kan inspireren? Stuur dan een mailtje naar [email protected] o.v.v. interview.

Reageer op dit artikel
Annic van Wonderen

Door Annic van Wonderen op

Lees meer artikelen van Annic

Read next…

Reacties