0

Afgelopen zomer besloot Justine om alleen een maand door Azië te gaan backpacken. Nadat ze terug kwam van deze prachtige soloreis, mocht ze weer meevaren in de huidige westerse manier van leven. Na twee maanden besloot ze na veel wikken en wegen haar studie en daarmee haar huidige baan op te zeggen. Wat een beslissing! Ik denk dat veel mensen die stap graag zouden willen nemen. 

"De combinatie van dit werkveld en studie vond ik onwijs interessant, maar ook erg heftig. Ik had geen energie meer als ik thuiskwam"

Afgelopen zomer besloot je om alleen door Azië te gaan reizen en backpacken. Kun je kort je situatie omschrijven (werk, privé, relatie) voordat je weg ging en wat gaf jou de doorslag om te gaan? 
Vorig jaar september begon ik vol goede moed aan een opleidingstraject tot psychiatrisch verpleegkundige binnen de Geestelijke Gezondheidszorg. Ik heb toen een jaar lang op een gesloten afdeling gewerkt, waar mensen verblijven die gediagnosticeerd zijn met psychiatrische stoornissen zoals schizofrenie, (chronisch psychotisch met wanen en hallucinaties), dwangstoornissen, borderline, depressiviteit en dit in combinatie met gedragsproblemen. Daarnaast ging ik 1 dag per week naar school. De combinatie van dit werkveld en studie vond ik onwijs interessant, maar tegelijkertijd ook heel erg heftig. Mijn sociale leven stond daardoor op een heel laag pitje, ik had simpelweg geen energie meer als ik thuiskwam na een dag werken. De tijd en energie die ik had, besteedde ik aan mijn studie. Dit begon me steeds meer op te breken. Ik woonde toen nog thuis, dus ik dacht dat het zou helpen als ik op mezelf ging wonen. Dan hoefde ik helemaal met niets en niemand meer rekening te houden, maar echt gezellig werd het er niet op. Toen de zomer eenmaal voor de deur stond was ik er klaar mee, ik kocht een retourticket naar Bangkok en twee weken later stapte ik zonder enige voorbereiding in het vliegtuig. Ik zou wel zien waar het schip strandde.

Wat heeft de reis in jou losgemaakt, wat heb je door deze reis ingezien en wat is er daadwerkelijk veranderd in jou?
De reis heeft veel in mij losgemaakt. Ik ontmoette alleen maar lieve, leuke en gezellige mensen, die het beste met mij voorhadden. Dit was na een jaar van weinig tot geen sociale verbondenheid echt een eye-opener. Ik begon mezelf hierdoor steeds meer af te vragen of dit werkveld wel voor mij was weggelegd en ik realiseerde me dat de enige die die vraag kon beantwoorden en eventueel veranderen ik zelf was. Tegelijkertijd gaf deze reis mijn zelfvertrouwen een boost, omdat ik niets gepland had behalve de eerste overnachting in Bangkok. Ik ervaarde kanten van mezelf die ik lange tijd niet meer had gekend en die me zo blij maakte. Van 'alles willen beheersen, plannen en goed willen doen terwijl het nooit goed genoeg is' naar 'volledige overgave aan wat er op je pad komt'. Go with the flow is een ding in Azië en juist van daaruit ontstaan de allerleukste ontmoetingen en ervaringen.

"Ik voelde me 10 kilo lichter en deze enorme opluchting maakte dat ik heel zeker was dat ik de juiste keuze maakte"

Toen je terug kwam heb je jouw baan uiteindelijk opgezegd. Vond je deze beslissing moeilijk en wat gaf de doorslag?
Toen ik terug kwam in Nederland ervaarde ik mijn eigen kracht heel sterk. Met dit goede gevoel en terugkijkend op een hele mooie reiservaring begon ik dan ook enthousiast aan mijn tweede leerjaar op een woonvorm voor cliënten met een dubbele diagnose. Dit betekent dat de cliënten die hier wonen zowel een psychische stoornis hebben als een alcohol en/of drugsverslaving. Ondanks dat ik er positief in ben gegaan, herkende ik heel snel signalen bij mezelf, waardoor ik de keuze gauw had gemaakt. Het leven is te kort om met lood in je schoenen naar je werk te gaan. De keuze zelf vond ik helemaal niet moeilijk, alleen de gedachte al dat ik dit werk niet meer zou hoeven uitvoeren, was zo bevrijdend. Toen ik na dit gesprek het kantoor uit liep vroegen alle kantoormedewerkers 'wat voor goed nieuws heb jij te vertellen'? Kun je nagaan, dat ik zo’n big smile op mijn gezicht had dat het ervan af spatte. Ik voelde me 10 kilo lichter en deze enorme opluchting maakte dat ik heel zeker was dat ik de juiste keuze maakte. Het enige wat me angst aanjaagde was de reactie van mijn omgeving. Het brengt natuurlijk veel onzekerheden met zich mee, waardoor mensen vanuit (een logische) maar niet helpende reactie reageren door te zeggen 'en nu dan, en je ben net op jezelf gaan wonen, je moet toch huur betalen etc etc.?' Ik probeer dit naast mij neer te leggen. Waar je een deur dicht trekt, openen zich weer velen (vaak vooraf onbekende) deuren.

Er is in drie maanden heel veel veranderd in jouw leven. Hoe ziet jouw leven er nu uit?
Er is zeker heel veel veranderd. Aankomende week heb ik mijn laatste werkweek binnen de organisatie, dan heb ik netjes mijn maand opzegtermijn volbracht. Ondertussen ben ik bezig om mijn eigen website aan het opzetten, www.justinemaria.nl.

"Ruim een miljoen mensen in Nederland is depressief en ik denk dat social media daar een grote rol in speelt"

Ik wil me nu graag focussen op hetgeen ik echt blij van word. Door alle kleuren en geuren in Azië heb ik veel inspiratie opgedaan. Ik ben daarom een project gestart genaamd: #Hipandhappiness. Dit heb ik zo genoemd zodat ik alle meest hippe dingen kan onderzoeken binnen mijn leeftijdscategorie 22/30 die mij blij maken (vandaar de naam #hipandhappiness). Ik heb een brede interesse voor (bedrijfs)culturen, gezellige eettentjes, sporten zoals (crossfit), talen en processen in bewustwording. Voor dit project interview ik diverse bedrijven zoals bijvoorbeeld Bodieboost, Vers eten&drinken en Orangefit met als doel te onderzoeken waardoor zij zijn ontstaan, maar ook welke rol social media hierbij speelt. Ik krijg hier veel energie van en de mensen voelen zich ook nog eens ontzettend gewaardeerd als je belangstelling toont in hun bedrijf/product. Eigenlijk snijdt het mes aan twee kanten. De rol van social media vind ik ook ontzettend interessant, omdat ik in mijn naaste omgeving veel nadelen ervan heb gezien. Mensen krijgen er, ondanks dat ze verstandelijk weten dat het 'maar een beeld is', snel een minderwaarheidsgevoel van. Ruim een miljoen mensen in Nederland is depressief en ik denk dat social media daar een grote rol in speelt. In de toekomst zie ik mezelf hier werkzaam in, maar hoe en wat dat weet ik nog niet precies.

Welke 3 tips heb je voor mensen die ook graag het roer om willen gooien?

Tip 1: Versla je angst!
Wij mensen zijn gewoontedieren en daarom vinden we iets nieuws proberen al snel een beetje eng. Onderzoek waar deze angst vandaan komt. Vaak is deze angst gebaseerd op je eigen negatieve gedachtengang. Het bekende stemmetje dat waarschijnlijk iedereen wel kent: 'Ja maar, wat als, dat kan toch helemaal niet, heb je al gekeken hoe duur het is?' Met andere woorden: er worden allerlei redenen bedacht om maar niet te hoeven beginnen. Het grappige hieraan is dat de enige die dit idee/gedachte/verlangen dus tegenwerkt JIJ-zelf bent.
Tip 2: Gun jezelf tijd
Gun jezelf de tijd. Alle verandering kost tijd en dit is niet van vandaag op morgen gerealiseerd.
Tip 3: Geef nooit op 
Zet door, ook als het even tegenzit en je jezelf wijs maakt dat het inderdaad niet kan of niet voor jou is weggelegd. Het zal niet in een keer perfect worden, want dat 'perfecte plaatje' of idee is ook maar iets wat je zelf hebt bedacht en wat is gecreëerd. Hoe cliché het ook is, van uitstel komt afstel en dat perfecte plaatje is maar een momentopname die je zelf mag gaan creëren.

Heb jij of ken jij iemand met een mooi of bijzonder verhaal wat goed past om mijn website waarmee ik mijn lezeressen kan inspireren? Stuur dan een mailtje naar [email protected] o.v.v. interview.

Reageer op dit artikel
Annic van Wonderen

Door Annic van Wonderen op

Lees meer artikelen van Annic

Read next…

Reacties