0

Een boek schrijven is een droom van velen. Maar Joyce Spijker kon dit in oktober 2013 van haar bucketlist schrappen toen ze haar eerste boek, Spotlight uitbracht. Vorige maand publiceerde ze haar tweede boek, literair thriller In de familie, en naar aanleiding daarvan vroeg ik haar onder andere de do's & don'ts voor het schrijven van een boek.

"Op mijn 27ste gooide ik mijn twijfel overboord en heb ik het gewoon geprobeerd"

Stond een boek schrijven al lang op jouw bucketlist?
Jazeker, bovenaan zelfs! Ik was altijd gek op lezen, als kind al en nog steeds. Op mijn 16de deed ik een keer mee aan een verhalenwedstrijd, vooral vanwege het prijzengeld dat je kon winnen. Ik werd tweede. Het jaar erop won ik. Toen dacht ik: hier wil ik meer mee doen, misschien kan ik ooit wel een echt boek schrijven. Die wens groeide steeds groter, zo groot dat ik er 10 jaar lang niet eens aan durfde te beginnen. Doodzonde, want ik kan me nu niet meer voorstellen hoe het is om niet te schrijven. Op mijn 27ste gooide ik mijn twijfel overboord en heb ik het gewoon – naast mijn werk en met hulp van een schrijfopleiding – geprobeerd. Twee jaar later lag mijn eerste boek in de winkel!

Hoe kwam je op het idee van dit boek en waar gaat het over?
Dit boek, In de familie, is een psychologische thriller en het idee voor het verhaal is ontstaan in de tijd dat Els Borst werd vermoord. Er was toen nog geen duidelijkheid over de dader, maar er ging een gerucht over een TBS’er. Inmiddels weten we wat er is gebeurd, maar ik ben met dat idee aan de slag gegaan. Wat zou er gebeurd kunnen zijn? In dit boek gaat hoofdpersonage Nina op zoek naar de moordenaar van haar oma. Ze komt er echter al snel achter dat niets is wat het lijkt en dat ze de mensen waar ze jarenlang mee aan tafel zat niet meer kan vertrouwen. In haar zoektocht naar de waarheid komt ze achter een schokkende familiegeschiedenis waarin niets is wat het lijkt.

Wanneer en waarom dacht je: 'Ik ga het doen!'?
De grote ommekeer om een boek te schrijven was op mijn 27ste toen ik een gesprek had met een coach voor mijn werk. Daaruit bleek al snel dat ik het allerliefste wilde schrijven, maar het niet deed. Ik had voor mijzelf honderd smoesjes bedacht waarom ik het toch niet zou kunnen of het niet zou lukken. Ik was simpelweg bang om de droom ‘een boek schrijven’ te laten verpesten door de werkelijkheid. Toen zei hij een zinnetje dat alles veranderde: ‘maar wat als het wél lukt?’ Sindsdien kon ik dat niet meer loslaten en nu probeer ik nieuwe projecten en wensen ook veel vaker op die manier te benaderen, je hebt immers niets te verliezen. Het blijkt te werken, want dat ene zinnetje heeft ervoor gezorgd dat ik het heb aangedurfd, mijn passie heb gevonden en nu twee boeken verder ben.

"Via die route ben ik ‘gespot’ door een literair agent. Die heeft mijn boek toen het af was aangeboden aan uitgeverijen"

Welke stappen heb je genomen? Heb je bijvoorbeeld zelf een uitgever benaderd?
Toen ik eenmaal het besluit genomen had dat ik een boek wilde schrijven en uitgeven bij een grote uitgeverij, ben ik vrij systematisch te werk gegaan. Eerst ben ik een schrijfopleiding gaan zoeken die me kon leren hoe een boek schrijven eigenlijk moet (ik had Nederlands gestudeerd, maar zelf schrijven is heel anders dan anderen analyseren), vervolgens ben ik over mijn ‘publicatieangst’ gestapt door te beginnen met een blog en die ben ik gaan delen op sociale media. Via die route ben ik ‘gespot’ door een literair agent. Die heeft mijn boek toen het af was aangeboden aan uitgeverijen. Dat scheelt enorm, want daarmee vermijd je de grote stapel die ongevraagd binnenkomt. Waar je normaal wel tot een half jaar moet wachten op een reactie, had ik binnen 10 dagen 3 gesprekken staan en een paar dagen later een contract. Dat was een droomscenario!

Hoe gaat het in z’n werk als je eenmaal een uitgever hebt gevonden?
Als je eenmaal een uitgever hebt, gaat je boek ‘de molen’ in. Je gaat samen met een redacteur kijken aan wat er nog beter kan. Een redacteur kijkt naar verhaallijnen, logica, geloofwaardigheid, tempo en nog veel meer. Die feedback neem je mee en verwerk je in nieuwe versies, soms wel tot 10 keer. Steeds verder verfraaien, schrappen en aanscherpen. Daarnaast kijkt een uitgever natuurlijk hoe jouw boek het best tot zijn recht komt en voor welke lezersgroep het geschikt is: welk genre wordt het, welke kaft komt eromheen, welke boekhandels willen het inkopen, waar ga je signeren, hoe ga je jezelf neerzetten in de media? Allemaal vragen waar je over nadenkt. De concurrentie is moordend, dus je zult een manier moeten vinden om jezelf te onderscheiden en te bouwen aan een vast lezerspubliek.

"Die droom om er mijn volledige beroep van te maken, jaag ik zeker na!"

Verdien je veel geld aan een boek schrijven?
Nu nog niet, ik ben een beginnende schrijver en de meeste (jonge) schrijvers verdienen (nog) te weinig om ervan te leven. Ik zie het nu als een fijne betaalde hobby waar je prima van op vakantie kunt, maar het doel is natuurlijk om er genoeg mee te verdienen dat ik er wel van kan leven. Als je graag veel geld wil verdienen, dan zijn er zeker snellere en gemakkelijkere manieren in het leven om dat voor elkaar te krijgen, schrijven is dan niet de geschikte methode. Maar ik vind het wel de allerleukste manier om mijn tijd te besteden, dus die droom om er mijn volledige beroep van te maken, jaag ik zeker na!

Welke do’s en don'ts heb je voor andere vrouwen die ook graag een boek willen schrijven?
Do’s: als je het leuk vindt om te schrijven, dan moet je het zeker doen! Het maakt niet uit wat voor genre en of het fictie of non-fictie is. Van een boek schrijven, leer je ontzettend veel en het is een geweldige beloning om het eindresultaat in je handen te houden en er met anderen over te kunnen praten. De do’s zijn dan vooral: kijk vooraf goed wat je doel is. Een boek schrijven kost veel tijd, dus zorg ervoor dat je weet waar je aan begint en wat je ermee wilt bereiken. Alles wat je nog nooit gedaan hebt, moet je leren, dus laat je helpen en begeleiden door een schrijfschool of een online cursus, net wat bij je past. Daarmee voorkom je dat je vastloopt en het plezier verliest. Ook schrijfclubs werken goed, zo kun je elkaar helpen en motiveren. Een echte don’t heb ik niet, aangezien een boek schrijven een van de leukste dingen is die ik ooit heb gedaan. Wat je wel echt moet voorkomen, is dat je start zonder plan: maak een stappenplan over hoe je dat grote project (want dat is het) gaat voltooien. Heb je dat eenmaal voor jezelf op de rit: spring er dan gewoon in en twijfel niet aan je kunnen: als ik het kan, kun jij het ook. Have fun!

Wil je meer weten van Joyce? Dat kan via haar website www.joycespijker.nl.

Heb jij of ken jij iemand met een mooi of bijzonder verhaal wat goed past om mijn website waarmee ik mijn lezeressen kan inspireren? Stuur dan een mailtje naar [email protected] o.v.v. interview.

Reageer op dit artikel
Annic van Wonderen

Door Annic van Wonderen op

Lees meer artikelen van Annic

Read next…

Reacties