0

Mijn compagnon Lotte en ik waren, vier jaar geleden toen we met MME startten, meer kennissen dan dikke vriendinnen. We kenden elkaar nog geen jaar en eigenlijk alleen van “zo nu en dan een koffietje drinken”. Dus toen ik vrienden en familie vertelde over onze plannen om samen Make My Event te starten had ik hun reactie wel kunnen zien aankomen: ze waren enthousiast maar vooral heel sceptisch. “Zou je dat nou wel doen? Hoe goed kennen jullie elkaar nou? Is een compagnon überhaupt wel een goed idee? Zou je niet gewoon lekker alleen starten en iemand aannemen?” Werkelijk iedereen die ik sprak kende wel een verhaal over gebrouilleerde compagnons.

"De winst is jóuw winst en hoef je met niemand te delen! WINNING!"

“Gelukkig” heb ik de zeer sterke en afwijkende behoefte om in dit soort gevallen iedereen om me heen het tegendeel te bewijzen. Want laten we eerlijk zijn: natuurlijk zitten er voordelen aan als je in je eentje een bedrijf runt. Je kan zelf alle beslissingen nemen, je hoeft aan niemand verantwoording af te leggen en je klapt je laptop dicht wanneer je er even helemaal klaar mee bent. Oh en ik zou het bijna vergeten… Maar misschien wel het allerbelangrijkste voor de meesten die deze afweging maken: de winst is jóuw winst en hoef je met niemand te delen! WINNING!

Ik kende Lotte dus niet door en door, maar ik ben natuurlijk niet gek (tenminste dat blijf ik volhouden)! Want Lotte is wat ouder en misschien ook wel wijzer dan ik, was toentertijd net begonnen met haar master Internationaal Strafrecht (altijd handig in de event industrie) dus serieus slim en zij gooide termen eruit waar ik never nooit van had gehoord. Andersom deed ik dat trouwens ook hoor, maar die termen die ik uitkraamde waren eigen creaties right on the spot bedacht.

"Oh en wat betreft delen… Daar zijn we allebei godzijdank heel goed in! Misschien wel omdat we beide een wederhelft hebben rondlopen; Lotte en ik zijn namelijk allebei tweeling!"

Eerlijk is eerlijk, onze basis was de perfecte basis om keihard op ons bek te gaan, knallende ruzie te krijgen om daarna beide onze eigen weg te gaan. Maar dat is niet gebeurd. Integendeel! Lotte en ik vullen elkaar “toevallig” op alle zakelijke vlakken aan. Hetgeen waar ik minder goed in ben of de dingen die ik minder leuk vind, vindt Lot te gek en is ze ook nog eens mega goed in. Daarnaast kunnen we elkaar dag en nacht bellen om e-ven-tjes te sparren. Ik schrijf “kunnen”, want onze liefdes vinden dat iets minder leuk aan ons partnerschap. Oh en wat betreft delen… Daar zijn we allebei godzijdank heel goed in! Misschien wel omdat we beide een wederhelft hebben rondlopen; Lotte en ik zijn namelijk allebei tweeling!

Even voor de duidelijkheid: natuurlijk zijn we elkaar in die vier jaar, dag en nacht samenwerken, een aantal keer tegengekomen. We hebben discussies gehad en er is gehuild (ja, we blijven meiden maar dat was écht maar één keer). Maar we hebben op geen enkel moment gedacht te stoppen. Nee, uit iedere discussie kwamen we juist sterker! Het geheim van onze samenwerking is dat we goud eerlijk tegen elkaar zijn. Er is werkelijk niets dat wij zakelijk (en trouwens ook privé) onbespreekbaar laten. Het is een enorme luxe om iemand naast je te hebben die jou kritiek durft te geven en dezelfde ambities deelt maar bovenal iemand naast je te hebben staan die jou versterkt. Want 4 jaar later heb ik niet alleen een bedrijf waar ik volgens diezelfde familie en vrienden trots op moet zijn, maar ook een gouden compagnon en een vriendin voor het leven!

"Laat je daarom als ondernemer nooit weerhouden om iets niet te doen wanneer mensen om je heen je (goedbedoeld) waarschuwen"

Laat je daarom als ondernemer nooit weerhouden om iets niet te doen wanneer mensen om je heen je (goedbedoeld) waarschuwen. Denk er goed over na en trek uiteindelijk altijd je eigen conclusies. Want als (beginnend) ondernemer weet je eigenlijk, al is het ergens heel diep in je hart, heel goed wat je wilt én kan!

Tekst: Mariëlle Smit

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties