0

liesbeth blogLiesbeth is dol op mooie kleren en heeft een speciale liefde voor schoenen. Kleding-met-herinneringen-addict en bovenal een schrijfgek. Ze schreef onder andere voor ELLE en verblijdt ons elke zondag met een blog!

Onlangs was het moment daar dat ik mijn droom investment bag kocht. Ik kan niet goed uitleggen waarom het precies deze tas is, maar al zeker 4 jaar heb ik mijn zinnen gezet op de Chloé Paraty. De afgelopen maanden heb ik me blauw gespaard, zodat ik tijdens mijn bezoek aan London twee weken geleden mijn geliefde Paraty dan eindelijk zou kunnen afschaffen.

Totdat ik opeens een kleine maand terug bij Mayke.com precies het model maat en kleur zag die ik wilde, met maar liefst 40% korting. Het duurde ongeveer drie seconde voordat ik ‘m in m’n winkelmandje had geklikt, en nog geen drie dagen later ging de deurbel met “een pakketje voor mevrouw Rasker.” En toen was ‘ie daar. Omdat het allemaal zo snel was gegaan kon ik het maar nauwelijks geloven dat ik ‘m echt had. Ik bedoel, als je al zó lang over iets droomt, en het dan opeens hebt, man ik vond het magisch. De eerste nachten heeft ‘ie zelfs naast me in bed gelegen, serieus.

“De eerste nachten heeft ‘ie zelfs naast me in bed gelegen, serieus.”

Nu is het echter zo dat ik onlangs de catastrofale fout maakte om aan een bepaald manspersoon uit te leggen waarom deze tas elke euro waard is, en waarom ‘ie (de tas dus) zo belangrijk voor me is. Jubelend kwam ik met De Tas aanzetten, en zonder echt te zeggen hoeveel ik ervoor betaald heb had deze meneer allang door dat het om meer dan wat kleingeld ging. Hij keek zo wat naar de tas, hield ‘m even vast, keek weer naar mij, en voordat hij mannige dingen kon zeggen sommeerde ik hem om maar vooral z’n mond te houden want “dit snap jij toch niet.”

En dat is het ook echt. Mannen, -meeste mannen – snappen dit echt niet. Een tas is handig voor alle zooi die vrouwen constant met zich meeslepen, maar veel meer dan praktische redenen zien ze er niet in. Terwijl voor vrouwen, of naja, voor míj, is een tas zo oneindig veel meer dan enkel een gebruiksvoorwerp. De eerste designerbag die je koopt, die zal je nooit vergeten. Die van mij was van Marc Jacobs, en nu, jaren later, draag ik die nog steeds met veel plezier en ziet de tas er nog steeds uit alsof ‘ie gister gekocht is. En dat niet alleen, ik weet ook nog precies van minuut tot minuut hoe het hele proces van aanschaf is verlopen, en de champagne die ik daarna dronk om Marc te vieren kan ik nog bijna proeven.

“Voordat hij mannige dingen kon zeggen sommeerde ik hem om maar vooral z’n mond te houden want “dit snap jij toch niet…”

Je koopt dus kwaliteit, en kwaliteit kost geld. Maar los van de kwaliteit koop je ook een droom. Het gaat om veel meer dan het simpelweg hebben van iets. Toen ik diezelfde man vertelde dat De Tas bij regen in een plastic tasje moet, begreep hij er helemaal niets meer van. “Maar waarom koop je ’t dan? Toch ook omdat je wil dat anderen zien dat jij die tas hebt? En zo’n lelijk plastic tasje is toch geen gezicht?” En kijk, daar zit de catch. Het gaat namelijk niet om of anderen zien dat ik die tas heb. Het gaat om, en pas op dit kan heel erg kwijlerig gaan klinken, het gaat om dat je je echt heel vrouwelijk en volwassen erdoor kunt voelen.

Ik ben oprecht trots op die tas. Ik vind ‘m prachtig en weet dat ‘ie voor eeuwig mee gaat, en ik zal altijd onthouden hoe en waar ik ‘m kocht en het hele verhaal eromheen. Zo’n tas is niet zo zeer een statussymbool voor naar buiten toe, maar vooral naar jezelf toe. Een bepaalde droom komt uit en het idee dat je dat zelf kan doen is eindeloos bevredigend. Afijn, het is een haast onuitlegbaar fenomeen; de vrouw en haar investment bag. Wat ik in ieder geval heb geleerd is dat ik over tassen alleen nog maar met mijn vriendinnen praat, of met jullie natuurlijk.

See you next week, L.

Volg Liesbeth ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties