0

Liesbeth Rasker blogLiesbeth is dol op mooie kleren en heeft een speciale liefde voor schoenen. Kleding-met-herinneringen-addict en bovenal een schrijfgek. Ze schreef onder andere voor ELLE en verblijdt ons elke zondag met een blog!

Aangezien ik al lang geleden heb besloten om nooit écht volwassen te worden, zijn het vooral de mensen om me heen waaraan ik kan merken dat ik stiekem toch wel steeds ouder word. Zo heb je rond je 18e en 19e minstens acht eindexamenfeestjes per week, dan met 21 breken de jaren van de 21-diners aan, en nu, 25, beginnen de afstudeerborrels haast niet bij te houden proporties aan te nemen. Maar er is meer, het wordt nog erger. Voorzichtig dienen daar de eerste wij-gaan-samen-wonen-housewarmings zich aan, en zelfs de huwelijken en babyshowers zijn niet meer een uniek evenement.

“Voorzichtig dienen daar de eerste wij-gaan-samen-wonen-housewarmings zich aan…”

Vooral die huwelijken zijn wel een dingetje. Nu zijn mijn eigen vrienden nog niet enorm trouwlustig (op een paar na, maar die waren dan ook al 10+ jaar bij elkaar), en zijn het vooral de vrienden van mijn eega (hij is 29, leeftijd waarop de goegemeente erg trouwerig wordt) die met rasse schreden in het huwelijksbootje stappen. En dus draaf ik braaf met hem mee, van Brabant naar Antwerpen en weer terug, om strak in het pak en hoog op de hak het kersverse paar veel liefde en geluk toe te wensen. Voorheen was ik niet zo van de huwelijken, getuige ook deze blog, maar stiekem vind ik het nu eigenlijk wel leuk.

Om te beginnen is elke gelegenheid waarbij je jezelf een beetje knap mag aankleden gewoon altijd een feest. Zo heb ik al jaren een bijna ongedragen doch beeldige strapless Armani jurk in de kast hangen, die ik zo zo mooi vind maar toch maar zo zo weinig aan kan. En begin dit jaar kocht ik voor de ELLE Style Awards een droom van jurk van Joseph, van super fijn zijde, in een niet te missen gifgroene kleur. Die stukken mochten laatst gezellig mee, toen we bij een waanzinnig huwelijk waar kosten nog moeite werden gespaard, tot diep in de nacht –en in de fles- op de dansvloer stonden. En dat zijn dan alleen nog maar je eigen kleren, het gaat op zo’n dag natuurlijk maar om één ding: Wat. Draagt. De. Bruid.

“Misschien dat deze keer Armani wel weer mee mag…”

Ik weet niet of dat altijd al zo is geweest, en of dat eigenlijk voor iedereen zo is, maar in mijn optiek is dat waar het allemaal om te doen is. De Jurk. Oooh de jurk, weinig dingen die zo tot de verbeelding kunnen spreken als de perfecte jurk. Cécile Narinx schreef er al een heel boek over, “Geluk is een Jurk,” en geluk is dus ook een trouwjurk. Toen Máxima ging trouwen werd Nederland gek van speculatie, dito met de kroning dit jaar. Of wat dacht je van het huwelijk van Kate & Will, man de kranten en tijdschriften konden máánden lang niets anders koppen dan teksten in de trant van WAT HEEFT ZE AAN WIE HEEFT ZE AAN HOE ZAL ZE ERUIT ZIEN AAAAAAAAH WE VINDEN HET ZO SPANNEND. Dat Sarah Burton de jurk mocht maken was het best bewaarde geheim ooit, en de wereld ontplofte bijna van opluchting en oh’s en ah’s toen Kate dan ein-de-lijk de wereld liet zien waar ze maanden aan hadden gewerkt.

Binnenkort gaat er weer ontzettend getrouwd worden en mag ik dus op zoek naar jurk + hak. Dat heb je niet met een housewarming, babyshowers, of afstudeerborrels. Misschien dat deze keer Armani wel weer mee mag, maar ik heb ook wel trek in een nieuw pronkstuk –niets leukers dan jurken kopen. En kiek an, zo is dat ouder worden toch wel leuk; ieder nadeel heb z’n voordeel, en geluk is écht een jurk.

See you next week, L.

Volg Liesbeth ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties