0

Schermafbeelding 2014-12-05 om 16.33.21Ik weet het nog goed. Samen met drie vriendinnetjes stond ik op het schoolplein te wachten op de bus die ons zou ophalen voor een leerzaam uitstapje naar het museum. Een paar jongens uit de klas gooiden hun, door moeders vers met boter en een plakje gele kaas belegde krentenbollen, de lucht in naar de meeuwen. En toen gebeurde het…

FLATS! Een van mijn vriendinnetjes werd uitermate gul geflatst. Op haar schouders, in haar haren, o-ve-ral zat de witte vogelpoep. Ik kon mijn vriendinnetje niet op deze manier een hele dag cultureel laten doen. Dus, ik bood aan om te helpen met schoonmaken. Maar, als er iets is waar mijn kokhalsreflexen van opspelen dan is het wel lauwe, slijmerige, zachtgrijze vogelpoep met van die verdachte zwarte stukjes erin.

Inmiddels zijn mijn kokhalsreflexen minder gevoelig. Zonder problemen stapte ik in India over een dode man liggend in een plas bloed. (Trouwens, hij was waarschijnlijk gewoon een siësta aan het houden en had de ongelofelijke pech dat dit in een gebroken zak Unox tomatensoep moest). Hielp ik later die dag, zonder al teveel problemen, een vriendin met het opruimen van haar kots, die zo brandend was dat zelfs het H&M tasje waarin zij ruimhartig overgaf oploste, en keek ik, met maar acht vingers voor mijn bril, ter voorbereiding van mijn ooglaserbehandeling enkele YouTubefilmpjes waarin sappige ogen ontdaan werden van hun hoornvlies.

Maar, als er iets is dat ik wel zo ranzig vind dat ik er spontaan van begin te kokken dan zijn het wel mensen die, op straat, hun linker neusgat dicht duwen, kracht zetten op het rechter neusgat en vervolgens snot de straatstenen op schieten. My lord, wat goor! Gisteren had ik een onverwachte confrontatie met zo’n snotschieter.

Ik sta naast een bakfietsvader te wachten op de gelegenheid tot oversteken. “Wat leuk, deze man heeft papadag”, denk ik nog als ik het in slowmotion zie gebeuren. De linker wijsvinger gaat richting het linker neusgat, het hoofd went zich naar rechts en met een krachtig blaasgeluid schiet de vader zijn snotkorsten over de schattig gemutste hoofdjes van zijn kinderen het asfalt op.

Ik kan het niet helpen, mijn kokhalsreflex reageert meteen. Snel breng ik mijn hand naar mijn mond, maar het is te laat. De bakfietsvader heeft het kokken gehoord. Hij kijkt zeer beledigd en mompelt net iets te hard “trut”, alsof het mijn schuld is. Daarom, om onaangename confrontatie te voorkomen en zolang er met snotschieten geen medailles te winnen zijn. Don’t. Do. It! Kan ik weer fijn doen alsof ik sterke kokhalsreflexen heb en blijven de straten van Amsterdam hard geworden neusslijm-vrij. Alvast bedankt.

Maak kennis met het Nederlandse equivalent van Carrie Bradshaw: Jasmijn Engering. Ze is redacteur bij I Love Fashion News, single and ready to mingle en omdat ze in haar leven net iets teveel slechte romantische komedies en reruns van Sex And The City heeft gezien dan mentaal goed is voor een mens, verwart ze de realiteit vaak met films. Elke week houdt zij jou op de hoogte van haar leven als ab fab fashion editor en awkward dating single life…

www.instagram.com/jasmijnengering

(Beeld: Bruno Press)

(Tekst: Jasmijn Engering)

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties