0

liesbeth blogLiesbeth is dol op mooie kleren en heeft een speciale liefde voor schoenen. Kleding-met-herinneringen-addict en bovenal een schrijfgek. Ze schreef onder andere voor ELLE en verblijdt ons elke zondag met een blog!

Vandaag wil ik het met jullie hebben over make-up. Het aanbrengen van make-up om precies te zijn. En dan vooral over hoe ik dat niet kan. Tot mijn grote frustratie kan ik dus helemaal niets met oogschaduw, highlighter, lippenstift of eyeliner, maar dan ook echt niet. Kijk wat basis make-up krijg ik nog wel voor elkaar. Beetje foundation voor de wallen, rouge voor de kleur en mascara voor wakkere ogen, maar daar houdt het wel bij op. Ik heb een kast vól met make-up en een laptop met toegang tot duizenden Youtube how-to-do-smokey-eyes-filmpjes, maar ik kan er nog steeds geen zak van.

Ik ben goddomme toch een vrouw dit hoort er dan toch bij?

Natuurlijk is dit niet reuze problematisch, op een doordeweekse dag ben ik geenszins van plan om met een volledig va-va-voom hoofd over straat te gaan, maar af en toe op een feestje, ja dat lijkt me best leuk. Tot een jaar of wat geleden hielp een vriendin me nog wel eens uit de brand, en soms wil ik voor een speciale gelegenheid zelfs zo ver gaan om naar Skins of Rob Peetoom te fietsen voor wat maquillage, maar ideaal is het allemaal niet. Ik wil het gewoon zelf kunnen. Ik ben goddomme toch een vrouw dit hoort er dan toch bij?

Denk vooral niet dat ik het nooit heb geprobeerd. Met enige regelmaat parkeer ik mezelf voor de spiegel, gewapend met stapels reinigingsdoekjes en een laptop waarop ik “super eenvoudig in vijf stappen zelf smokey eyes maken” filmpjes kijk. Jaja. Vijf stappen. Vijf stappen m’n reet. Bij stap 2 ziet het er bij mij altijd al uit alsof ik het kind ben van een panda en een wasbeer, terwijl ik toch echt meer voor de glamorous-filmster-look ging.

Jaja. Vijf stappen. Vijf stappen m’n reet.

Misschien dat dat me nog wel het meest frustreert. Dat mensen maar bij hoog en bij laag blijven volhouden dat het “zo ontzettend makkelijk iedereen kan het” is. Dat ís dus gewoon niet zo. Visagist zijn is niet voor niets een beroep, en daar is niet voor niets een opleiding voor. Goede make-up aanbrengen is echt een vak. Wanneer ik om wat voor reden dan ook in de stoel van een visagist zit blijkt dat eens te meer. Een paar vegen met de kwast wat poeder hier foundation daar en hop ik zie er meteen duizend keer beter uit. Echt het is magie.

Het probleem doet zich niet alleen voor bij de inmiddels vrij uitgekauwde smokey eyes, maar ook bij alle andere kleuren oogschaduw en oogpotlood. Ik wil nog wel eens een dappere poging wagen om met een potlood een lijntje zo net boven m’n wimperrand te zetten, en dat wil soms ook nog best aardig lukken. Ding is alleen dat ik daar dan serieus soms wel 20 minuten mee bezig ben, tien keer opnieuw moet beginnen, zwaar geïrriteerd 100 wattenstafjes er doorheen jaag, en als ik echt mazzel heb is de boel ook nog eens letterlijk geïrriteerd en zijn m’n ogen rood in plaats van zwart.

Of, nog veel beter, a la de Kardashians een visagist en haarstylist aan huis.

En weet je wat ik ook niet kan? Dingen met kapsels. Mijn haar laat zich nog wel het best omschrijven als een soort ongecoördineerde tikkeltje pluizige krullencoupe, en soms heb ik daar gewoon even helemaal geen zin in. Dan wil ik van dat mooi geföhnde haar. Of van die mooie halve-slag-krullen. Ook dat heb ik meermaals geprobeerd, maar daar hou ik naast een lamme arm en wat verbrande plukken haar maar weinig aan over.

Afijn. U merkt, het zit me dwars. Het is hoog tijd voor een make-up cursus of iets in die trant. Of, nog veel beter, a la de Kardashians een visagist en haarstylist aan huis. Dus, mocht iemand zich beschikbaar willen stellen, ik hoor het graag.

See you next week, L.

Volg Liesbeth ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties