0

Amsterdam – Liesbeth is een fashionista in hart en nieren. Schoenenverslaafd, kleding-met-herinneringen-addict en bovenal een schrijfgek. Ze schreef onder andere voor Elle en verblijdt vanaf nu I Love Fashion News met een wekelijkse blog!

Ik moet even iets uitleggen. Hierboven staat namelijk dat ik een kleding-met-herinneringen-addict ben, maar wat dat dan precies is, is wellicht niet helemaal duidelijk. Welnu, dat zit zo.

Mijn schoenen- en kledingcollectie is zo groot dat een kast allang niet meer voldoet. De helft van de tweede verdieping van mijn huis doet dienst als ‘kast’. Schoenen staan vanwege gebrek aan ruimte tegenwoordig zelfs in de boekenkast in de woonkamer. Bij voorkeur nieuwe exemplaren. Mijn laatste aanschaf bijvoorbeeld is een beeldschoon paar van Giuseppe Zanotti. Die moeten natuurlijk goed in het zicht, zodat ik er de hele dag naar kan kijken, zo mooi zijn ze. Heel zacht ook, want uitgevoerd in pony hair en…nee ik dwaal af.

“Ik vind dat je niets weg moet doen”

Meestal als ik verzucht ‘echt geen ruimte meer te hebben’ is de respons dat ik dan ‘gewoon wat spullen weg moet doen’. Ik draag immers lang niet alles wat in de ‘kast’ ligt en sommige stukken zijn inmiddels helemaal niet meer mijn smaak en liggen dus al eeuwen te verstoffen op hun plankje. Het is sowieso wel een vaak gehoord advies. “Als je iets een half jaar niet hebt aangehad, moet je het weg doen”. Nou lieve mensen, daar ben ik het dus hartstochtelijk mee oneens. Ik vind namelijk dat je eigenlijk nooit iets moet weg doen. Kleding is niet alleen een stuk stof, schoenen niet alleen een zool met een hak, het zijn ook herinneringen.

Deze staan nu in mijn boekenkast...

Rood met witte stippen
Zo wilde ik jaren geleden, ik zal dertien zijn geweest, een rood jurkje met witte stipjes van Benetton. Stapelverliefd was ik er op, maar die 100 euro die ’t kostte was met mijn zakgeld een onoverkomelijk groot bedrag. Vriendinnen hebben toen voor mijn verjaardag gezamenlijk dat jurkje gekocht en ik was dolgelukkig. Dat jurkje heb ik nog steeds, natuurlijk pas ik ‘m allang niet meer maar die herinnering is me zo dierbaar dat ik het stukje stof met geen mogelijkheid kan wegdoen. Of mijn eerste LBD, heb ik ook nog steeds. Net zoals de schoenen die ik droeg bij m’n eerste sollicitatie bij ELLE, en de rok die ik aan had op mijn eerste dag op de redactie. Het zijn allemaal bijzondere momenten en voor mij representeren die kledingstukken die momenten. Ook zonder specifieke gelegenheden vind ik kleding bewaar-waardig, bewaardig! Stel je even je blijdschap voor toen je die ene fantastische jurk/rok/tas of wat dan ook kocht, die euforie die door je heengaat wanneer je Het Mooiste Kledingstuk Op Aard hebt aangeschaft. Die blijdschap, die ga je toch niet weggooien?!

“De schoenen die ik droeg naar mijn sollicitatie bij ELLE? Heb ik!”

Hysterisch? Moi?
Nu ga ik graag nog één stapje verder, en dit kan wel eens een tik hysterisch overkomen. Maar bij de kledingstukken die ik niet meer pas en dus echt niet meer draag, zoals dat Benetton-jurkje, schrijf ik een kort briefje met daarop de herinnering in kwestie, en dat briefje hang ik dan aan het stuk. Zo heb ik een grote doos met daarin allemaal kleding met briefjes, een tastbare trip down memory lane zou je kunnen zeggen. Ik doe dit al jaren en ik vind het toch wel zo heerlijk om eens in de zoveel tijd die briefjes weer te lezen, en terug te denken aan al die mooie en bijzondere momenten.

Dus ja, ik ben een kleding-met-herinneringen-addict. Tikkeltje hysterisch, dat ook. Maar ik wil hier dus vooral graag in gaan tegen al die gekke mensen die zeggen dat je kleding moet weg doen. Ik bedoel, je hebt toch niet voor niets uren zitten zwoegen op je outfit voor die ene date of dat sollicitatiegesprek? Bewaren die handel! Dus kijk paps en mams even lief aan en zet vooral hun hele zolder vol. Want herinneringen zijn er om voor altijd te bewaren, en dus niet om na een half jaar weg te gooien!

Volg Liesbeth ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties