0

Amsterdam – Ik ben een gewoontedier: Sinds jaar en dag voer ik dan ook het zelfde ochtendritueel uit: Ik mep vol afschuw mijn wekker uit. Grom nog even boos richting de klok, maar schiet dan mijn heerlijke slofjes aan en druk de tv aan.

RTL 4 staat voorgeprogrammeerd. “Goedemorgen dit is Jan de Hoop met het ontbijtnieuws van vrijdagochtend 3 december”. He gezellig! Jan je vertelt mij al jaren iedere ochtend opnieuw wat ik wil weten van deze grote boze maar gelukkig ook blije wereld. Veel dank hiervoor.
Maar weet je waar ik je na al die jaren eigenlijk echt eens voor wil bedanken? Dat is je indirecte sturing naar mijn garderobe en de kledingtips. Iedere ochtend geef je me zonder dat je het door hebt namelijk kledingtips. Kledingtips? Hoor ik je denken. Ja Jan, kledingtips: Nadat je grapjes maakt met je collega’s van RTL Z en voordat je met de file-informant verder kletst, voorspel je het weer. Je vertelt me of het gaat regenen, hoe hard het gaat regenen en waar het gaat regenen. Maar ook wanneer het sneeuwt, ijzelt, hagelt of gewoon vriest. Want tja laten we eerlijk zijn, in feite bepaalt jouw weersvoorspelling mijn klederdracht voor die dag. Enfin je helpt me zelfs beslissen wat ik die dag aan zal trekken: van dikke wollen pyjama, tot luchtig zomerjurkje, Jan als ik jou toch niet had… Piet Paulusma, schuif op.

Maar, ja Jan, ieder verhaal heeft een “maar” en aan iedere “veer” komt een eind. Niet schrikken, nergens voor nodig. Mijn “maar” gaat uit naar het feit dat je (helaas voor mij) NIET altijd helemaal gelijk hebt. Neem nou afgelopen week. Je voorspelde sneeuw, narigheid, storm, ellende en kou. Nou die kou klopte, maar de sneeuw….. uiteindelijk wel ja. Maar in eerste instantie was die sneeuw ver te zoeken Jan. Resultaat: ik ben als zelf geïmproviseerd Michelin vrouwtje de straat op gegaan. Ik had mijn sneeuwbril nog op het laatste moment in mijn zak gestopt (ik fiets dagelijks een half  uur naar mijn werk, dus niet lachen). Geen sneeuwvlok te zien! Wel een onheilspellende lucht dus mijn verwachting lag hoog. Ik had de vaart er flink inzitten, want ik wilde natuurlijk niet als big foot de verschrikkelijke op mijn werk verschijnen. Mijn tempo was ongekend, ik voelde me net Lance Armstromg op mijn stugge (maar trouwe) oude bakfiets zonder versnellingen. Maar sjonge wat zijn die Amsterdamse bruggetjes tergend. En alsof dat niet genoeg is moest ik als klap op de vuurpijl de Amstelbrug nog trotseren. Daar komt geen eind aan…. Met een windkracht 800, en nee dat was geen wind-mee heb ik me in het zweet gewerkt… “Kijk mama een fietsende Buddha”  riep een bijdehante snotaap nog naar me vanuit de bakfiets van zijn moeder. Hij had een spijkerjas aan met een muts op zijn hoofd die amper zijn kruin bedekte… Zal ik even zijn kant op hoesten? (wat denk je zelf..).
Enfin, dierbare Jan, heb je enig idee wat een verkeerde weersvoorspelling kan aanrichten? En dan heb ik het nog niet eens gehad over de regenbuien die je wel eens over het hoofd ziet. Dat is funest voor mijn pumps Jan… Funest!

Feit blijft, ik ben groot fan van je Jan. Ik kijk nog iedere ochtend met veel plezier naar het ontbijtnieuws als jij het scherm opvrolijkt. Toch is er 1 ding dat nog iedere ochtend mijn smoelwerk doet openvallen. Leg het me uit Jan: roze trui, roze koffiemok…. blauwe trui, blauwe koffiemok, bruin met wit gestreept overhemd; en jawel bruine koffiemok! Jan, ik weet niet of dit jouw grinnik- momentje is, maar bij mij tover je iedere ochtend weer een lach op mijn snufferd. Dank je.

Love,

Anique van der Hulst

Volg mij ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties