0

Indonesië – Scuba duiken, tja ik ben er gewoon niet voor in de wieg gelegd. Maar met een vriend als top duiker die zonder blikken of blozen in grotten duikt, nachtduiken maakt en overal de zeebodem aantikt EN 2 broers en een vader die minstens even fanatiek zijn.

Wat moet je dan? Als ‘dek-sletje’ een beetje de boot versieren is best leuk, maar ik wil ook wel eens laten zien dat ik stoer ben. Ook al ben ik dat absoluut niet. Dat moment kwam helaas eerder dan ik had gedacht.

We gingen snorkelen op ‘Shark-Point’, We hadden een bootje inclusief gids gehuurd. Hij zei dat het veilig was, waarop ik verbaasd naar zijn ontbrekende pink keek. Ik geloofde er geen snars van. De mannen daarentegen waren wild enthousiast. Shark Point kent namelijk alleen maar zogenaamde Zuster-haaien. Ongevaarlijk garandeeerde alle profi duikers me. Fijn, dacht ik nog, waarom heten zij dan “Zuster-Haaien”?  Zij verzorgen zeker de arme menselijke slachtoffers die kapot zijn gebeten door hun grote boze broer, de wite haai?? Wat nou “zuster-haai”?!

Enfin, daar stond ik dan, met mijn over the top snorkel gear in een bootje, dobberend op het zeewater ergens tussen Bali, Lombok en de Gili eilanden. Het idee alleen al, dat er een haai onder de boot zwemt is voor mij een reden om de boot niet eens in te gaan. Laat staan, uit de boot springen en gezellig op top speed in borst crawl een voorbij zwemmende haai begroeten. Duiken heb ik ook geprobeerd. Ik had me laten vertellen dat als je onderwater alles goed kunt zien, je minder snel in paniek raakt. Dat had ik de week ervoor geprobeerd, en ik kan je vertellen dat dit niet voor mij geldt. Ik kreeg een fles op mijn rug gezet, en viel meteen (letterlijk) stijl achterover, die dingen zijn loodzwaar! In het het pierenbadje begon ik met de basis instructies. Daar heb ik geleerd hoe je je neus in 1 veeg lees blaast en daarmee al het water uit je bril krijgt. Dat je duikbril vervolgens vol snot moet geen probleem zijn, hoort erbij. Sterker nog, je geeft voor je het water in gaat even een flinke snotroggel in je bril, die je even goed moet uitsmeren “dan beslaat je duikbril niet”. Juist. Je zou er een spontane snotfobie van krijgen. Vervolgens wandelde ik achteruit de zee in, lopen, lopen, lopen tot je vanzelf gaat zwemmen. Ik keek om me heen: mooi, mooi, mooi, VIS! Ik kreeg binnen 1 seconde een hyperventilatie aanval, twee keer hijgen… fles leeg! Wat is dat nou…?


Nee snokerkelen, dat zou echt wat voor mij zijn, aldus de heren. Dus daar stond ik, op de boot. Zonder twijfel evenmin pardon werd ik door de heren de zee in gemikt. Net toen ik in blinde paniek en in een tempo a la Pieter van den Hoogenband terug wilde zwemmen, zag ik de heren wijzen naar iets in het water naast me. Ik vesrtijfde. Kon niks meer, niets eens gillen. Aan hun opengeslagen monden zag ik dat het iets indrukwekkends was. Ik dacht alleen maar Haai Haai Haai Haai. En deed snel een schietgebed. Mijn vader die zag dat ik op het punt stond om hyperventilatie aanvul numero twee te verwelkomen, schreeuwde “Schildpad, Annie Annie, kijk dan een hele grote schildpad” semi gerustgesteld draaide ik me op en zag het dier 10 cm. onder de oppervlakte naast me drijven. Ik smolt. ZO’N prachtig beest! Ik aaide ‘m over z’n schild, en kop. Waardoor ed gids compleet door het lint ging. Hij wees naar me met dat gekke stompje zonder pink en schreeuwde iets in het indonesisch naar me, ik snapte er geen bal van, dus gaf het dier nog 1 laatste aai over z’n bol en zwom kalm en rustig terug nar de boot waar iedereen mij met grootse verbazing ontving. “Wat bezielt jou!?!” vroeg mijn pa. Dat beest bijt zo je vingers ervanaf! De gids wees naar zijn vermiste pink en vervolgens naar de schildpad….  Tja, bang voor haaien kun je zijn, maar dat je vervolgens een wolf in schaapskleren vrijwillig gaat aaien, typisch….

Love,

Anique

Volg Anique van der Hulst ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties