0

NEW BLOG ANIQUE: Joepie!Amsterdam – Je hebt van die dagen dat je niet weet hoe hard je de wekker door de kamer moet smijten. Dat je zelf 100 smoezen bedenkt waarom je iets vooral niét hoeft te doen. En geloof me, mijn smoesjes zijn goed, smeuïg en geloofwaardig. Jammer dat ik mezelf er alleen nooit mee kan overtuigen… Gelukkig overheersen de dagen dat ik dingen doe waar ik zin in heb, waar ik me op verheug en waar ik trots op ben.

Zo ben ik afgelopen week mijn dagen begonnen met het bakken van een taart. Een taart? Ja, een asociaal grote chocolade taart, twee lagen, met aardbeien puree en chocolade snippers ertussen en afgewerkt met een dikke laag, je raadt het al, chocoladeglazuur en tot slot nog meer choco snippers en wat amandel strooisel. Resultaat: mijn HELE keuken bruin. Geeft niet, de huis-muis die ik normaliter vervloek likt het aanrecht wel schoon. Nog mensen met smetvrees in de zaal? Check.
NEW BLOG ANIQUE: Joepie!Waarom taart hoor ik je denken? Ten eerste omdat mijn mannelijke collega’s de grootste taart fanaten zijn die ik ken, en oja ik was jarig. Ik kom al aardig in de buurt van de 30, vreselijk zou je denken. Maar welnee, ik wordt nog steeds 12 geschat. Is het mijn lengte? Of mijn gedrag? Nee, mensen, het is mijn baby jonge huid, ahuh, maar daar ik niet op uit, dus breek me de bek niet open.

Mooi he?!

Mooi he?!

Om 00.00 uur een ‘Hoera’tje’, enkele grappige varianten van geestige vrienden en broertjes en een paar glazen bubbels. De intentie om vol frisse moed de volgende dag op mijn werk te verschijnen was zeker aanwezig, dus ik tikte mijn bed aan. Maarja, fluitend op de fiets op weg naar je werk is best lastig met een bonzend hoofd van de bubbels en een taart in je hand die vooral heelhuids moet aankomen. Enfin, het smaakte nog steeds naar chocolade.
NEW BLOG ANIQUE: Joepie!Zoals ieder jaar ben ik bang vergeten te worden op mijn verjaardag. Niemand weet het, niemand zegt wat, en niemand zingt. Nou dat was een grote illusie! Want kanonnen ik had niets te klagen hoor. Normaliter hou ik niet van aandacht (geloof je het zelf), maar op mijn verjaardag: kom maar kom maar kom maar. Na een facebook, voicemail, sms en ping overload, maakte ik  na mijn werk nog 1 tussenstop bij vriendinnen: 1 glaasje dan. Ik sloot de dag af, met mijn lieve vent in de zevende hemel: Letterlijk, Ciel Bleu, aj caramba wat een culinair avontuur. Gewoonweg (niets gewoon aan) maar uniek, dat is het enige woord dat de lading dekt.

Als klap op de vuurpijl kreeg ik vandaag het deugdelijke nieuws dat mijn loodgieter, elektricien en brandverzekeringsman tegelijkertijd binnenliepen. Ik had hier een dag voor uitgetrokken. God-zij-dank want dit biedt perspectieven. Ik kreeg namelijk de kans om een persoonlijk interview met Neerlands bekendste cabaretier bij te wonen en hem zelf te onderwerpen aan wat vragen. Natuurlijk wil ik dat niet missen, hoe vaak krijg je die kans! Nuchtere Hollander als ik ben, voor anderen bekend als temperamentvol onderdeurtje zat ik daar. Fantastische vent, vriendelijk (!) ja dat lees je goed en stiekem nog gezellig ook. Wie vraag je? To be continued….

Love Anique

Volg mij ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties