0

Amsterdam : Het is vast geen verrassing dat ik een echte Family-lover ben. La Familia is voor mij belangrijk en waardevol. Waarom?

Heel simpel, dat zijn (naast een select groepje dierbare vriendinnen) de mensen die je onvoorwaardelijk steunen, je door en door kennen en (meestal) respect voor elkaar hebben. Zelfs al snappen ze soms de ballen van wat je uitvreet: dat geeft niet, want interesse is minstens net zo belangrijk als de daadwerkelijke kennis.

Enfin, mijn familie is net een grote cocktail: Wij bestaan uit een mix van Italiaans, Frans en Nederlands bloed, maar voornamelijk Amsterdams. Heel Amsterdams. Nou is mijn gezin een beetje een vreemde eend in de bijt, omdat wij Amsterdam in een vlaag van verstandsverbijstering ooit hebben verlaten om in diverse uithoeken van Nederland te wonen. Hoe wij dat hebben ervaren? Let me put it like this ik kan me heel goed vinden in het programma van Gordon : “Gillend naar huis”. Daar wil ik het graag bij laten.

Ondertussen woon ik alweer ruim 7 jaar in Amsterdam. Ik voel me hier lekker, en ik voel me hier goed. Het grootste deel van mijn familie is op steenworp afstand van elkaar te vinden. Heerlijk, want dan kan ik aan het eind van de maand vaak op etentjes rekenen. Zij weten namelijk precies wanneer mijn beurspeiling is gekelderd. Naast de Amsterdamse garde, wonen er een paar familieleden op schreeuwafstand van Amsterdam, lekker makkelijk. Maar we hebben ook 1 speciale uitzondering binnen de familie: een dierbaar deel van de familie heeft namelijk een wel heel vreemde uitstap gemaakt. Wij grapten vroeger vaak dat wij ons paspoort meenamen als we “onder de rivieren”  verbleven. De taal, de cultuur, het is gewoon anders, and I love it! Mijn kipjonge oom, lieve tante en mijn unieke nicht hebben wortels geschoten in Brabant. Niet in Breda, niet in Den Bosch, nee in Sint Michielsgestel. “Gestel”, voor de kenners. Mijn Amsterdamse tante heeft zichzelf een perfect Brabants accent aangeleerd en mijn oom (zwoele Roel voor intimi) wordt jaar na jaar gekroond tot Prins Carnaval, en met reden…  En als “cherry on the pie” dwarrelt mijn nichtje altijd rond in de meest jaloersmakende outfits en met haar immer perfect gekapte haar maakt ze iedere manege in Nederland onveilig. Ankie, move over

FAN-TAS-TISCH STEL!

Je snapt, toen mijn oom afgelopen week de 40 (ahuh) aantikte, werd er een knalfuif georganiseerd. Even ter indicatie, speciaal voor zijn vorige verjaardag (geen kroonjaar) werd Elvis overgevlogen. Beter bekend als meneer L. Vis… Dus ook dit jaar lagen de verwachtingen hoog. Met team-Amsterdam arriveerden wij daarom lekker vroeg in Gestel, we wilden natuurlijk niks van het spektakel missen. Even waren we bang dat het vorige feest niet overtroffen kon worden… maar niets bleek minder waar. We zagen de immens grote partytent, compleet met discolampen, DJ-set en jawel: een vreet-tafel met de lekkerste happen die je kunt bedenken. De bar werd bemand door de leukste barmannen uit het zuiden des Land, dus het feest kon beginnen.


De eerste danspassen werden als snel gemaakt toen mijn oog op het lang verwachte viel: de Prins-Carneval-pakken van  mijn leuke oom: Zwoele Roel. Ze hingen allen geëtaleerd zoals de Oscars van een filmster in de glazen vitrine prijken. Met dit verschil dat mijn  oom zijn charmes niet acteert, maar daadwerkelijk bezit. Enfin aan het eind van de avond zijn wij naar huis gereden, Brabants-lallend zaten we op de achterbank om de tour naar Amsterdam in te zetten. ALAAF gebaarde we naar de politie die wij rechts (!) inhaalde. Piepende banden, toch maar weer naar Amsterdam. En die agent? Die startte een spontane polonaise

Love,

Anique

Volg Anique van der Hulst ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties