0

AniqueAmsterdam – Ik ben heerlijk uitgerust van mijn weekje vakantie. Ik kan er weer helemaal tegenaan. Ik ben uitgerust, heb een lekker zomers kleurtje, een extra randje winterspek ontwikkeld (dat is dan net weer jammer), maar ik heb vooral zin. Zin, om lekker weer aan de slag te gaan. De vraag is nu alleen waarmee. Ik ben namelijk (tromgeroffel…) afgestudeerd! Ik zag het altijd helemaal voor me, hoe dat in zijn werk zou gaan: ik zou ergens op straat lopen, op de fiets zigzaggend door het drukke Amsterdamse verkeer racen, op de snelweg rijdend of in een bomvolle tram HET telefoontje ontvangen. Hoe dan ook, dat telefoontje zou komen! Mijn afstudeerbegeleidster had namelijk beloofd om me te bellen en het goede nieuws (waar ik vanuit ging) persoonlijk te brengen. Je voelt ‘m waarschijnlijk al aankomen, zo verliep het dus niet helemaal…

Ik zat maandag, enigszins uitgeput op de bank. Vriendlief had namelijk 48 uur vertraging van zijn reis terug uit China. Midden in de nacht kreeg ik te horen dat hij uit pure wanhoop maar een KLM ticket rechtstreeks naar Amsterdam had gekocht. Alle vluchten van China Airlines waren namelijk overboekt. Mijn vlam zou om 05.00 uur maandag ochtend landen, en natuurlijk wilde ik hem persoonlijk ophalen. Na ons tergend lange gemis van zijn veel te lange reis wat een eeuwigheid leek te duren (lees: een week), deed ik geen oog meer dicht. Wat moest ik aan!?! Mij koffer stond nog onuitgepakt op de gang. (Ik sliep namelijk bij mijn moeder, gezien de aantrekkelijkere reistijd naar Schiphol) Laat staan dat ik mijn kleren al had gewassen. Ik had exact 1 leuke winterse outfit over om mijn vlam in op te kunnen ophalen. Maar daar liep ik al 24 uur in rond, omdat hij toch echt een dag eerder zou landen. Met nadruk op ‘zou’. Het is dan ook best een opgave om jezelf om 04.00 uur je bed uit te sleuren (in de breedste zin van het woord) en om lekker opgewekt, fris en fruitig op Schiphol te staan, in een bij elkaar geraapte zogenoemde ‘nee-lieverd-dat-is-hip-outfit’. Gelukkig had ik veel te veel kleding bij me op vakantie. Maar dat neemt niet weg dat het allemaal bikini’s, kaftans, short, jurkjes etc. waren. In NL was het helaas pindakaas ‘iets’ kouder dan 31 graden. Daar stond ik dan: in mijn zomerse jurkje, inclusief dikke maillot, wollen vest, bolero spijkerjasje en niet te vergeten natuurlijk mijn Ugg’s. Als mijn haar maar goed zit, dacht ik. Gelukkig was ik lekker bruin en dus binnen een mum van tijd vergeten in wat voor een afzichtelijke combinatie ik in het openbaar verschenen was. Na een paar opmerkelijke blikken gemikt op mijn outfit van de Chinezen die eerst de gate uitkwamen, verscheen mijn vent.

Enfin, toen we thuiskwamen was mijn lief (begrijpelijk) uitgeteld en rolde in een diepe slaap. Ik zat natuurlijk nog steeds vol spanning te wachten op hét telefoontje van mijn afstudeerbegeleidster. Mijn Blackberry lag naast me, mijn huistelefoon idem dito. Niets… helemaal niets… ik wachtte al bijna 3 weken! Toen ik uit verveling maar wéér mijn email checkte, zag ik dat ik een reactie had van mijn begeleidster op een vraag die ik 4 weken geleden had gemaild. Verveeld opende ik de mail, scande haar antwoord en klikte het weer weg. Maar… huh!?! Wat stond er in die laatste regel? Tussen neus en lippen door vermelde ze dat ik een 7 voor mijn scriptie heb: ‘gefeliciteerd, je hebt je Master gehaald’. Wowwwww… nog zes keer lezen. Niets spannend telefoontje dus, geen zingende stem die het me mededeelde. Gewoon een email; ‘Oja, je bent afgestudeerd’. Vriendlief werd natuurlijk gelijk zijn bed uit gesleurd: champagne tijd! Het eerste dat ik natuurlijk heb gedaan is mijn outfit bij elkaar shoppen voor mijn uitreiking: woehoe een nieuwe shopreden (alsof je dat excuus nodig hebt;-))

Love, Anique

Volg mij ook op Twitter.

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties