0

Tignes – Wie ooit heeft bedacht dat er in Nederland maar liefst 2 kerstdagen + een extra kerstnacht gevierd moeten worden is knetter gek. Excuseer mijn lieve heer, ik bekritiseer de kerstgedachte niet, au contraire! Ik kan alleen geen 2 dagen achter elkaar (vr )eten zonder 10 kilo aan te komen. Geef mij maar gewoon die 2e dag vrij om bij te komen van de kerstnacht en de 1e kerstdag. Ik snap dus ook sinds kort heel goed waarom met kerst ha-le-lu-ja wordt gezongen: als je de drie feestelijke kerstdiners, ontbijtjes EN brunches hebt overleefd en niet uit je tenue bent geknald, dan verdien je die ha-le-lu-ja keihard.

Kerst is nu eenmaal kerst. (Vr)eten tot je erbij neervalt is in veel gevallen traditie. Niks mis mee, moet je zelf weten…  maar dat propvolle opgeblazen gevoel, tja of dat nou van de alcohol komt of die mouse au chocolat die op MOEST: ik weet het niet. Ik weet wel dat ik me sinds vorig jaar braaf in een rek- strek of in ieder geval beweegbaar Tenue de Fantastique zal hijsen. Ja dames oefening baart kunst. Een strapless paars jurkje of zwart glitter jurkje met lange mouw (alsof ik de trend aanvoelde) dat loei, maar dan ook loei strak zit is prachtig en doet absoluut ogen openen. Maar o weegebeente als je de spelregels niet kent. Het maakt òf breekt je avond finaal. Alle dames die ooit een korset of jurkje in die richting hebben gedragen of poging hebben gewaagd weten waar ik het over heb: na een worsteling om het jurkje aan te krijgen gaat de klok tikken: Je blijft staan, je gaat absoluut niet zitten, onder geen voorwaarde, je eet geen hap, je ademt niet (of je ademt alleen maar uit) en natuurlijk blijf je lachen, want het is gezellig, ook al worden je ribben stuk voor stuk versnipperd dankzij de prachtige maar vervloekte baleinen.
Nee dit jaar deed ik het anders. Ik zou comfort mixen met fashion. En zo geschiedde:

Kerstavond was een probeersel: vriendlief wordt enigszins agressief van de zwarte outfits, dus blauw was mijn thema: Een kort maar classy diep donkerblauw glitterjurkje, met schattige ruches en een prachtig bewerkte panty, een jasje en – ja natuurlijk – killer heels. Het klonk in mijn oren als recept made for success. Nou dat had ik verkeerd ingeschat. Onze Jack Russel kreeg een spontane eindeloze niesaanval van mijn ronddwarrelende glitters. Mijn panty werd aangezien voor klimpaal en dat blauwe jasje  werd direct in de jus gedoopt. Ma Flodder was er niks bij. De 1e kerstdag was mijn herkansing: we werden we bij mijn familie verwacht. Sorry lieverd, vanavond toch maar even in het zwart: een simpel zwart maar ow zo stijlvol (al zeg ik het zelf) wikkeljurkje van La Dress met spetterende glitterpumps en een ¾ zwart glans jasje, ik voelde me top. Helaas had de bediende van het locale pompstation het nuanceverschil tussen ‘happy- zwart’ en ‘verdrietig- zwart’ niet in de gaten: “Lullig zeg, een begrafenis tijdens kerst.”  Fijn. Is mijn styling zo slecht of snapt deze knakkert er de kerstballen van?! Hoe dan ook, dat was dus de laatste keer dat ik me in het zwart vertoonde.
Nou goed, ondertussen slalom ik een lekker weekje op mijn latten door de bergen en doe ik alsof ik super sportief ben. Mijn skipak is imagematig correct. Verder geen vragen stellen svp. Natuurlijk heb ik me traditioneel vergist in de grootte van mijn wintersport garderobe. Veel verder dan de pistes, de Hamam, sauna, en zwembad kom ik niet. Een beetje racletten okay, maar nothing fancy, nu effe niet. Ik val altijd terug op die paar coltruien en die thermo onderbroek (ssst). Verder ben ik heel hip… Morgen ben ik weer terug, dan zal ik spontaan mijn hoogste pumps uit de kast trekken. Voor nu: Gelukkig Nieuwjaar! Ik wens je een heel gelukkig, liefdevol, gezond en FASHIONABLE Nieuwjaar toe!

Tot volgende week!

Love,
Anique van der Hulst

Volg mij ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties