0

Silhouette LotAmsterdam – Mode is een levend organisme, of het zijn er meer. Omdat ik door een venijnige verkoudheid meer uren voor de tv en de computer heb doorgebracht viel dat me op.

Weliswaar kon ik maar met anderhalf oog kijken, een oog zit dicht door, ja, uh, een combinatie van snot , getraan en nog wat ondefinieerbare zooi. Toen ik vanmorgen opstond zag ik in de spiegel niet mezelf maar een lodderige Sint Bernhard hond, alleen het vaatje rum om mijn nek ontbreekt nog.( En ik heb geen enkele behoefte om mensen op te gaan sporen in de sneeuw.) Gisterochtend heb ik nog een interview gedaan, die man zal wel gedacht hebben dat ik continue ontroerd was door mijn eigen verhaal, de tranen liepen over mijn wangen. Eenmaal thuis hield ik het voor de rest van die dag gezien. Dus met bonkende holtes, zakdoeken en thee in heel groot vest en hele grote spijkerbroek tussen tv en computer heen en weer gesjokt.

Terug naar “de mode”. Gisteravond zag ik bij “Pauw en Witteman” Olcay Gulsen, eigenaresse van Supertrash. Onwaarschijnlijk doortastende vrouw/meisje die in staat is geweest een merk groot op de markt te zetten. Ook nog eens een leuk merk, goeie kleding, duidelijke eigen signatuur, ik heb er best veel van in mijn kast. Ze komt in eerste instantie hard over, waarom? Het antwoord ligt voor de hand, anders red je het niet in een harde modewereld. Maar waarom als het over automerk Saab gaat, weinig diplomatiek tegenover een medegast stellen dat dat gewoon een merk met een suf imago is. Dat kan ze natuurlijk vinden en het is misschien ook nog wel waar, maar waarom krijg ik dan het gevoel dat het niet zozeer een reactie op het gesprek is als wel een poging om zichzelf als gelijkwaardige zakenvrouw met enorm inzicht te poneren. Het zou best zo kunnen zijn dat de combinatie ( mooie) vrouw en mode maakt dat je dubbel zo hard moet knokken. Of is ze gewoon gedreven en voel ik me als (toch geëmancipeerde) vrouw niet prettig bij zoveel rechtstreeksheid?

Eerder die avond ging het bij “De wereld draait door”over Tavi. Een 13-jarige fashion blogster die stormenderhand modeland veroverd. Opvallend, een kind dat uit een subcultuur (die van het internet) tevoorschijn komt en omarmt wordt door de gevestigde mode orde. Een klein meisje met een zachte vrije smaak. Vintage- achtige laagjes in pastel kleuren op een bijna not done manier gedragen. En dat meisje krijgt macht, wordt gevraagd door grote tijdschriften. Fashion meets underground, mode komt voort uit subculturen en wordt pas dwingend als het gevestigd wordt. Welk imago kies je?

Tavi

Grote tegenstelling met de glamourous uitstraling van Gulsen, in zwart strak gesneden jasje en zwarte nagellak. Twee uitersten van de modewereld op dezelfde avond. Terwijl het in de “wat betere praatprogramma’s ”zelden over mode gaat. Komt dat door de crisis? Komt dat doordat internet steeds verder doordringt als trendbepalend medium? Een ding hebben Olcay en Tavi gemeen, ze zijn allebei niet bang.

Ik weet het niet, het lijkt er alleen op dat mode zolang het zonder economisch belang is vrolijk en speels kan zijn en zodra het gevestigd raakt harder en zakelijker wordt.

Ons Nederlandse straatbeeld zit er ergens tussenin. Van 17 jarige meisjes in uniforme skinny jeans met uggs en kort jackje, tot schoolpleinmoeders met overslagjurken en laarzen. Hier en daar zie je de uitschieters, strak gestylde vrouwen op mega hakken of fladderig romantische en grunge types.

Ik kies voor kleding, niet voor trends, ik kies op hoe ik me voel, gelegenheid, weersomstandigheden, humor, kracht, onzekerheid, kleur, verleiding, levensvreugde. Mocht ik willen, natuurlijk word ik ongemerkt meegesleept door trends, vier jaar geleden had je me echt niet in een legging gezien. Tavi en Olcay hebben een deel al voor me gekozen.

Maar vandaag kom ik niet verder dan een ochtendjas en hot Socks.

lot loves

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties