0

Amsterdam – Liesbeth is dol op mooie kleren en heeft een speciale liefde voor schoenen. Kleding-met-herinneringen-addict en bovenal een schrijfgek. Ze schreef onder andere voor ELLE en verblijdt ons elke zondag met een blog!

Terwijl ik dit schrijf gieren de zenuwen door m’n lijf. Afgelopen week maakte ik mijn laatste tentamens van dit jaar, leverde ik de laatste artikelen in voor werk en dit is de laatste column die jullie van me lezen terwijl ik in Nederland ben. Want het is tijd voor mijn nieuwe project: een wereldreis. Of naja, een soort van wereldreis. Hoe dan ook, ik ga op reis, en had ik al gezegd dat ik stiknerveus ben?

Aanstaande vrijdag zal ik om 17:35 in het vliegtuig stappen naar Bejing, en twee maanden later kom ik weer aan op Schiphol vanuit San Fransisco. In de tussentijd ben ik dan in Mongolie (ja echt), Shanghai, Xi’an, Yangshuo, Hong Kong, Nieuw Zeeland, Cook Islands en Los Angeles geweest – dus toch mooi de wereld rond. En allemaal in m’n eentje, wat ook een groot deel van de zenuwen zal verklaren.

“Aanstaande vrijdag zal ik om 17:35 in het vliegtuig stappen naar…”

Ik ben nog nooit zo lang van huis geweest, en nu heb ik ook nog nooit last van heimwee gehad maar ik zal jullie verklappen, ik vind het best spannend. Zo ver weg, alleen, met niemand die ik ken, in landen waar ik de weg niet ken en de taal niet spreek. Maar deze gevoelens vallen in het niet bij de krankzinnige opwinding die ik voel. Man ik heb er zó veel zin in. Zo veel zin om elke dag weer een nieuw avontuur tegemoet te gaan, om eten te proeven dat ik nog niet ken, mensen te onmoeten met bijzondere verhalen, gekke plekken te ontdekken en vooral het gevoel van helemaal niets moeten lijkt me waanzinnig.

Maar voor het zo ver is zijn er nog wat dingen die wél moeten. M’n backpack inpakken, bijvoorbeeld. Ik vertelde jullie al eerder dat ik dus heel goed ben in het inpakken van kleine koffertjes voor een paar dagen weg, maar één rugzak waar ik 2 maanden uit moet leven, hoe dan?! Ik vind het ook maar een buitengewoon raar idee dat ik geen hakken mee zal nemen. Twee maanden op platte schoenen, dat is dus voor het eerst. Zelfs zo voor het eerst, dat ik helemaal geen platte schoenen heb. Op een paar loafers en UGGS (sst, ik draag ze alleen binnen) na dan, maar goede sneakers of gympen ontbreken volledig en moeten dus nog aangeschaft worden.

 “Twee maanden op platte schoenen, dat is dus voor het eerst.”

Wat ook nog moet gebeuren is het schrijven van een voorraadje blogs voor jullie. Want ik ga dan misschien wel naar de andere kant van de wereld, er zal elke week gewoon een stukkie tekst verschijnen. Als het even kan zoek ik een internetcafé op, maar ach je weet niet hoe de dingen lopen.

En daar wil ik het voor nu eigenlijk even bij laten. Op moment van schrijven ben ik namelijk nét klaar met die tentamens en artikelen, en sta ik dus te trappelen van opwinding en derhalve kan ik me echt totaal niet concentreren op wat dan ook. Rest mij alleen nog te zeggen dat mochten jullie ooit geweest zijn in een van de landen en steden die ik noemde, laat vooral een berichtje achter met niet te missen plekken en andere tips. Doei!

See you next week. (Sort of) L.

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties