0

Amsterdam -  Terwijl ik heerlijk in de zon zit met een fruitshake en mijn laptop, staat er opeens een klein meisje voor me. “Hallo” zegt ze lachend, en ze loopt triomfantelijk door naar de volgende tafel.

Ik verwonder me altijd over hoe kindjes zo heel dicht bij zichzelf staan. Ik zie dat ook bij mijn eigen zoontje, Prince. Hij maakt makkelijk contact, komt met je praten, lacht tegen je en zegt altijd wat hij denkt en voelt. Of je het nu leuk vindt of niet, hij is in ieder geval wel eerlijk. Ik vind het soms jammer dat we gaandeweg in ons leven leren ons zoveel aan te passen dat het gevaar daar is dat we zover van onszelf verwijderd raken.

Met mijn zoontje

Het is logisch dat je niet altijd alles zomaar kan zeggen omdat het soms ook kwetsend kan zijn, maar is het niet net zo logisch dat we wel alles kunnen zeggen dat vanuit een plek van liefde komt. Een plek dichtbij ons zelf. Wanneer was de laatste keer dat jij naar iemand toe bent gegaan (die je niet kent) om te zeggen hoe mooi die persoon eruit ziet? Of alleen maar een lach en een “hallo” aan een complete onbekende?  Je zult versteld staan van de reactie die je krijgt.
Mensen verlangen naar contact met zichzelf en met een ander en wees nou eerlijk wat kost een compliment. Voor jou is het een zinnetje, een aantal kleine woordjes, voor een ander een stukje zonneschijn. Hoe meer je dit doet, hoe meer je geeft, des te meer zul je ontvangen. Zo werkt het tenslotte in het universum. En voor je het weer sta je weer in het leven, puur en blij als een kinderziel. Verbonden met jezelf en met je medemens!

“the greatest waste in the world is the difference between what we are and what we could become”

Liefs,

Gladys

www.gladly.nl

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties