0

Amsterdam -  Lanvin Lanvin Lanvin, en oja Primark opende in Hoofddorp. Ik moet me natuurlijk eigenlijk met dergelijke praktijken bezighouden. Nou ik moet je wat bekennen:

Ik ben een zacht sentimenteel ei. Op foto’s ben ik zelfs een blij ei  -zo bewijs mijn shot in de Glamour.  Ik keek al weken uit naar de komst van onze goedheiligman, ik slaap nu al in mijn rode kerstpyjama (ja echt), en ik word al warm van binnen als ik aan Pasen denk. Heerlijk. Ik hou van familie, vrienden, gezelligheid, etentjes, borrels en alle andere clichés. Natuurlijk wil ik dat delen met familie en vrienden. Wat dat betreft zit ik gebeiteld: een jaar van te voren worden de data al verdeeld. Mijn dierbare vrienden sla ik natuurlijk evenmin over. Het werd tijd voor een pre-kerst-diner:

Maar aj aj aj….Probeer het maar eens: een etentje organiseren voor 12 man waarbij iedereen in 1 keer kan, niemand zich overgeslagen of gepasseerd voelt, en zonder dat iemand je een “veeg uit de pan” bezorgt omdat deze het niet eens is met je organisatie. Nice.
Ik ben van het plannen, overzichten maken, duidelijkheid etc.  Owwwww…  ik ga me ergens anders op verheugen: ik ga voor het eerst sinds jaren weer op wintersport. Lekker skiën met mijn hete date in de sneeuw. Dat moet helemaal goed komen hoor ik je denken, die Anique is namelijk waanzinnig sportief… ahuh… nou… mijn meest recentelijk beoefende sport, is denksport. Zegt dat genoeg? Een jaarabonnementje op de sportschool was ook geen succes. We moeten na 11 maanden nog steeds kennismaken.

Maar, nieuwe ronde nieuwe kansen: Vriendin K. kwam afgelopen week met een geniaal idee op de proppen: power-yoga. Lekker dacht ik: 1,5 uur een beetje rek en strek oefeningen doen en dat noemen we een ‘total-body-work-out’. Kijk, now we’re talkin’. Maar wat ze me niet had gezegd, is dat ik in een soort Purno de Purno strak pak moest verschijnen omdat je daarin zo ‘vrij’ kan bewegen. Nou ik kan je verzekeren: wat voor mij vrij is, is voor een ander niet zo fraai om aan te zien.
Enfin, gister was het zo ver. En potverdriedubbeltjes ik kan niet meer lopen. Kramp in mijn spieren haleluja. Ik heb mijn spiermassa ontdekt: Leunend op een arm, met mijn grote teen mijn grote neus aanraken, voila. Dan ook nog balanceren en zwaaien met de andere arm, en ‘even controleren of mijn legging nog recht zit’. Het is maar goed dat ik niet opzoek was naar prins charming, want prinses charming was ik die poses en dat gladde pakje echt totaal niet. Maar goed, de training was zwaar…. Probeer maar eens 1,5 uur lang je slappe lach te onderdrukken en je nek en oogspieren te verdraaien omdat je maar nét de klok niet goed genoeg kan zien om de minuten af te tellen… Na afloop zijn er altijd de bekende kleedkamer taferelen. Ik blijf het ongemakkelijk vinden: waarom zijn het altijd de putjes-billen, de klapkuiten en de ongeschoren uhm, oksels, die altijd naakt paraderen en een praatje willen maken. Laat me met rust! We praten wel als je aangekleed bent, dit leidt een ‘beetje’ af. Dus als ik tegelijkertijd met vriendin K richting de grond buk om onze schoenen op te rapen, waarom moet je dan uitgerekend op DAT moment je onderbroek uit trekken en je volle maan in ons gezicht duwen. Charmant? Niet bepaald. Smerig? Ja, het toppunt van smerig. Gets! Een gierende slappe lach…. tja sorry hoor mevrouw, maar de volgende keer gaarne uw volle maan de andere kant op mikken. Dank u.

Tot volgende week

Love,

Anique van der Hulst

Volg mij ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties