0

Amsterdam – Meisjah, meisjah…. pssst meisjah? HE meisjah…. MEISJAH?!! he, lekker ding… pssssst…….HE!!!!. KIJK ES meisjah, psssssssssst…… meisjah……..SLET!  Tsssssssssss…..

….zucht….

Juist. Leg het me alsjeblieft uit. Wat nou als ik juist wel had gereageerd, wat is dan de overtreffende trap van ‘slet’? Waar heb ik deze onverdiende vloekgolf aan te danken? Is het mijn skinny jeans? Zijn het mijn Jimmy Choo’s (I WISH!). Is het mijn leren jasje of mijn lange bruine haar? Ik tast in het duister. Ik ben best heul normaal. Ik loop niet in mijn netkousen over straat. Heb geen tijgerpak aan (niks mis mee overigens!). Ik krijg geen rode vlekken in mijn nek bij de eerste de beste poging tot oogcontact. Ik raak niet van slag door een schreeuwende bouwvakker: nee ik schreeuw gezellig wat terug: OF ik maak een buiging voor ze (lachen, dat zijn ze niet gewend!). Dus laat staan dat ik een krimp geef als er een slissend en lispelend bontkraagje een poging waagt. Moet je van betere huizen komen vriend. En dan heb ik het niet over je cashflow. Nee met “betere huizen” bedoel ik een originele benadering. Niet dat ik er vatbaar voor ben, ik heb al geruime tijd een vaste date. Ik woon er zelfs mee samen. Dus laat ook eigenlijk maar zitten.
Het punt dat ik probeer te maken is meer dat ik niet snap dat ik word uitgemaakt voor ‘slet’ wanneer ik welbedacht juist NIET in ga op dergelijke ontzaglijk clichématige pogingen tot flirtgestuntel van scooterrijdend tuig met vastgegroeide bontkraagjes. Ik kijk niet, ik knipper niet, loop, fiets of huppel vrolijk door. Dank je de koekoek. Dus in Josefs-naam… help mij de noodzaak inzien van dit ongeoorloofd vloekgedrag.
Misschien moet ik me gaan gedragen zoals jullie gewend zijn: stap 1 ik zal een zonder excuus een asociaal grote jas kopen, inclusief bontkraag. Hangend op mijn opgefokte scooter roggel ik lekker in de rondte en mik ik zeker even de glazen vol in de populaire bushokjes. Alle vooroordelen compleet? Fijn. Eigenlijk wil ik best wel een nieuwe jas. Ik ben wel weer eens toe aan een nieuwe jas. Donker blauw. Dat heb ik (bijna) nog niet. Half lang alsjeblieft zodat ik er nog wel in kan fietsen en skiën. Niet zo’n slaapzak tot-de-grond. En lekker zeg zo’n bontje om mijn nek. Kan ik mijn shawl ten minste thuis laten: ik vergeet die dingen toch altijd en overal. Waar had ik het ook alweer over? Owja die jassen met vastgegroeide bontkraagjes. Ach laat eigenlijk maar zitten. Doe mij ook zo’n ding!

Love,

Anique van der Hulst

Volg mij ook op Twitter

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties