0

Amsterdam – Het is maar net hoe je het bekijkt: laat niet het achterste van je tong zien, maar draai er niet omheen. Als je eerlijk bent en duidelijk communiceert kom je normaliter niet snel voor onaangename verrassingen te staan. Tenminste, zo zou je dat verwachten.

Als je namelijk “transparant” bent,  betekent dat niet dat je doorschijnende kleding draagt. Nee jongens, hersens erbij. Dat betekent dat je zegt waar het op staat, dan maak je kenbaar waar je mee bezig bent en voorkom je achteraf gebazel dat mensen zeggen “dat had ik niet zo begrepen” of, “dat bedoelde ik niet zo”. Tja, wat heb ik daar aan?! Get your facts right baby!
Als ik daarom tijdens mijn onhandige capriolen aan een passeren meisje met kaplaarzen vraag of ze me alsjeblieft even wil helpen, krijg ik een vriendelijk “ja natuurlijk mevrouw”. Gets… ze zei “mevrouw”… naja ze hielp me in ieder geval. Ik was al lang blij want nu hoefde ik mijn gloednieuwe spijkerblauwe shoes met immens hoge hak niet in de regenplas te plaatsen. Mijn fiets was omgevallen midden in die diepe plas! Ik had mijn grote en zware tas inclusief laptop bij me, een veel te grote boodschappentas en ook nog een tas vol belangrijke documenten die ik krampachtig beschermde tegen de regen. Toen ik mijn sleutels probeerde te pakken, viel er een briefje van €5,- uit mijn jaszak. Het meisje met haar Hunter kaplaarzen tilde mijn fiets op en zette het ding recht op. That’s it. Ik bedankte haar vriendelijk en wilde opstappen en wegfietsen.  Maar mevrouw vroeg mij om die €5,- in ruil voor haar behulpzame gedrag. Als ik een klomp had, dan was die er plekke gebroken! Ik schoot in de lach, en vroeg of ze een grapje maakte. Als ze het nou op een leuke manier had gevraagd, en mij er nog eens op wees dat zij in feite mijn schoenen had gered van de verdrinkingsdood… ja dan had ik haar die €5,- met liefde geschonken, eerlijk is eerlijk dat zou de beloning zijn. Maar dit onbeschofte dwingende toontje… dan ben je aan het verkeerde adres moppie! Maar goed, ik hoopte nog dat ze een grapje maakte… niet dus. Ze dacht dat ze die €5,- die ik eerder op de grond liet vallen wel had verdiend, ze had me immers geholpen benadrukte ze nog een keer. Nou dat had ze mooi verkeerd gedacht. Als ik €5,- reken voor iedere keer dat IK iemand heb geholpen, was ik multimiljonair. Ze ging met me in discussie. Althans, zij riep nog iets, ik liep al weg. Ze riep dat ze me nooit had geholpen als ze had geweten dan ik zo’n krenterige stakker was. Krent? Nee dat niet ik ben zuinig: dat is wat anders… maar Stakker??? Wie vraagt er hier nou €5,- voor het optillen van een fiets?! Brutale snotaap… werk eerst maar eens voor je geld, dat doe ik ook keihard!
Oplichters… breek me de bek niet open. Vandaag hou ik met wat leukers bezig: de Amsterdam Fashionweek komt eraan. Natuurlijk hoop ik een aantal shows te kunnen meepikken, mijn wens: Tony Cohen, Monique Collignon, Supertrash, Jan Taminiau en Bas Kosters. Gelukkig heb ik al een paar bevestigingen, maar juich niet te vroeg! Eerst die uitnodigingen officieel ontvangen. Gelukkig is Ilja Visser al een feit: wat een show, wat een collectie en wat een Top locatie: modeshow in het Rijksmuseum Amsterdam. Uniek en stijlvol net als Ilja Visser.

Tot volgende week,

Love,

Anique van der Hulst

Volg mij ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties