0

NEW JASMIJNS LIFE Amsterdam – Op dit moment zit ik al enige tijd op het vliegveld in Praag. Op van die heerlijke stalen bankjes met zorgvuldig geplaatste, even harde metalen armleuningen die elke vorm van comfort in de weg staan. Op deze stoelen, die hard op weg zijn een permanente afdruk van het rondjes patroon in mijn  billen te drukken, zal ik deze nacht gaan doorbrengen. Nu vraag je je misschien af, waarom?
 
And so the story begins. Mijn ouders zijn 25 jaar getrouwd en dat moet natuurlijk gevierd worden! Normale ouders doen dit met een relax vakantie, cocktails uit kokosnoten en tropische witte stranden op de Canarische eilanden. Mijn ouders pakken dit, met een onbegrijpelijke liefde voor Rusland, anders aan. En dus vertrokken mijn familie en ik vorige week, na een verplichte spoedcursus Russisch en een hele lange documentaire over de Hermitage, naar Rusland.

Klein communicatieprobleempje tijdens de voorbereiding: in St. Petersburg was het 2 graden en met die zomerse jurkjes, ballerina’s en bikini had ik dat nogal verkeerd ingeschat. Terwijl de Russen zelf nog in winterjassen en snowboots liepen, liep ik erbij als een ‘walking’ closet. Letterlijk, alle lagen die ik onder en op mijn lerenjasje kon dragen had ik aangetrokken en zo stond ik te poseren voor de Bloedkerk, de Hermitage, ontelbare standbeelden en het hek van het Kremlin. Nu viel ik met mijn antimodieuze outfit niet echt op tussen al die Russen. Al moet ik toegeven dat de vrouwen er geweldig uitzien. Killerheels en it-bags om jaloers van te worden! Manolo, Louis en Coco ze zijn er allemaal.

En daarom snap ik twee dingen niet. 1. Waarom de catchfrase “Dat matje mag eraf hoor” niet is aangeslagen bij de Russische mannen en hardnekkig met van dat viezige haar in de nek blijven rondlopen. 2. Als er zoveel echte merktassen rondlopen, waarom wordt mijn look-a-like Chanel dan gestolen?! De dief was duidelijk geen kenner, maar was zeker een pro. Niet alleen beroofde hij mij van mijn meest dierbare bezit, mijn Blackberry (soms hallucineer ik nog dat prachtige geluid van een binnenkomende ping hoor), maar zette hij een ‘Parade van Kut’ in beweging. Kut, ontdekken dat je vijf dagen oude camera ook in de tas zat. Kut, net als de iPod van je broertje. Kut, je portemonnee met alle pasjes. Kut, en je zorgvuldig bij elkaar verzamelde collectie lipgloss. Kut, als je denkt dat het laten stelen van je tas erg is, maar dan ook nog  aangifte moet doen bij de politie. Bij een niet Engels sprekende Jackie Chan-imitatie die naast al die Russische beren, in intimiderende uniformen met petten en ontelbare medailles die waarschijnlijk gewoon van de avondvierdaagse waren, er verrassend aardig uitziet. Maar waarvan je weet dat hij je in een klap uitschakelt met het Superman figuurtje dat hij net in zijn Kindersurprise heeft gevonden.
 
De dag erna stonden we in Moskou aan het hek van het rode plein, het hek ja, want ‘kut’ het plein was twee weken afgesloten. En nu zit ik op het vliegveld in Praag. Kut, te laat bij de incheckbalie en dus ging het vliegtuig zonder ons. Maar even al het kutte terzijde, de reis is er zeker eentje om niet te vergeten. Uiteindelijk ging zelfs de zon schijnen, vonden we Topshop, dronken we wodka en misschien gaan we  zo nog dansen en op de Balalaika spelen.
 
From Russia with love, Jasmijn
 
Volg mij ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties