0

JasmijnAmsterdam – Modemensen eten niet, zeggen ze. En ergens klopt het wel. Als ik moet kiezen tussen een week goed en lekker eten of die hele mooie nieuwe pumps, dan is de keuze snel gemaakt. Dit voorzag mijn lieve oma drie jaar geleden al toen ik voor het eerst in mijn eentje in Amsterdam ging wonen en daarom gaf zij mij een reusachtig voedingspakket mee. Nu drie jaar later belde mijn broertje mij op, hij wilde graag met een paar vrienden bij mij komen eten en ging boodschappen doen. Hij gaat er al niet eens meer vanuit dat er in mijn koelkast iets eetbaars te vinden is en dat ik direct aan het koken sla, verwacht hij ook niet. Wel wilde hij graag weten of ik nog saus in mijn koelkast had. Ergens achterin vond ik nog een halve fles ketchup en in het deurtje spotte ik een pot mosterd. Dat was verdacht en na het checken van de datum bleek dit iets te zijn uit mijn oma’s voedingspakket, de houdbaarheidsdatum was 21-12-2007.

Dit is niet de eerste keer dat ik in mijn koelkast etenswaren ontdek waarvan de identiteit niet meer vast te stellen is. Zo vinden er in mijn koelkast regelmatig biologische experimenten plaats en kan ik na zo’n drie jaar ervaring concluderen dat elk voedsel uiteindelijk verandert in kaas en zo niet, dan wordt het onvermijdelijk vloeibaar. Regelmatig druipen er komkommers, ananassen en courgettes mijn koelkast uit en laatst vond ik een pot met een etiket van de C1000. (Alle C1000’s in mijn buurt zijn al zeker een jaar geleden omgebouwd tot AH’s) Uit het etiket bleek dat het om een pot spaghettisaus ging, maar blauwe schimmelkaas leek meer waarschijnlijk. Ook sojamelk wordt uiteindelijk kaas (naja, uiteindelijk. Je moet wel zes maanden geduld hebben.), maar meer een soort geitenkaas. Je begrijpt, er komen weinig vriendinnen bij mij eten. De dappere mensen die dat wel durven, zijn meestal in het bezit van een sterk immuunsysteem of zijn niet bang voor een klein voedselvergiftiginkje. Zo rond het nieuwe jaar neem ik mij altijd voor om beter te gaan eten, meer te gaan koken en minder te gaan shoppen. Fanatiek sla ik dan allerlei ingrediënten in, maar na een week begin ik het alweer onzin te vinden. Mijn gedachten dwalen naar alle mooie kleding die ik zou kunnen kopen en de overgebleven etenswaren schuiven weer langzaam naar de achterkant van de koelkast om plaats te maken voor het Euroshopper merk. Over een paar maanden verwacht ik dus opnieuw spectaculaire ontdekkingen te doen, maar tot die tijd geniet ik van mijn (dankzij deze slimme bezuinigingen gefinancierde) nieuwe aanwinst. Een oud-roze blazertje met schoudervullingen!

Het mosterdpotje bevat nu een emotionele waarde en staat daarom als souvenir nog steeds trots in het deurtje. Ik ben ranzig, I know, maar mijn collectie ondraagbare pumps is fabulous!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties