0

Sonnema's ZondagAmsterdam – Om alle feestjes in het Amsterdamsche te laten voelen dat ik toch echt een onmisbaar meubelstuk ben op elke happening die er toe doet, vlucht ik voor een paar dagen richting het hoge Noorden. Doel van bestemming; Stockholm, waar ik mij samen met ouders en broertje eens flink ga verdiepen in de Zweedse shopcultuur.

De verhitte discussie begint op de avond voor vertrek. Hoe komen we vanaf het vliegveld in the middle of nowhere bij ons Bed & Breakfast terecht? Vader Visser is een gevaarlijk grote liefhebber van het openbaar vervoer. Op welk continent de man zich ook bevind, hij vindt altijd een passende, alles behalve comfortabele, verbinding. Ook dit keer ontdekt hij een verdwaalde buslijn die uiteindelijk in contact zou staat met een metro om vanuit daar een tram te pakken die ons bepakt en bezakt in de buurt (lees 300 meter lopen, zeg maar nog verder dan de Nijmeegse avondvierdaagse) van het verblijf gaat afzetten. Bij het horen van deze plannen staan mij haren in één keer in een kaarsrechte hanenkam, heb ik al drie hernia’s te pakken en draait mijn hersenpan overuren bij het tellen van alle transferiumpunten die de reis bevat. Ik berust na een aantal uur bekvechten in mijn lot en zorg dat ik ten alle tijden mijn Herôme desinfecterende handgel bij de hand heb om bacteriën in publieke ruimtes geen kans te geven.

Diva's J., Mitzy en ik bij Volvo Ocean Race

Diva's J., Mitzy en ik bij Volvo Ocean Race

Zonder een minuut vertraging en zonder opgelopen infectie kom ik aan in Stockholm waar de zon volop schijnt. Wat positief denken al niet met een mens kan doen… Meteen wordt duidelijk dat deze stad is ingesteld op de smetvrezige onder ons, waaronder de grootste plaspop, ikzelf. Er ligt geen papiertje op straat, wc’s zien eruit om van de bril te kunnen eten en van de frisse lucht kan Ambi Pur een hoop leren. Na wat rondslenteren belanden we bij de finish van de Volvo Ocean Race, een zeilwedstrijd waarin deelnemende boten een barre zeiltocht om de wereld varen. Stockholm loopt uit en tuurt in de verte in afwachting tot de eerste schepen aan de horizon verschijnen. De Zweden blijken een stoïcijns volk te zijn, geen kik wordt er gegeven bij het onthaal van de winnende boten. Dat zouden wij schreeuwende Nederlanders toch een stuk levendiger aanpakken.

De nu nog rijkelijk gevulde badkamerkast

De nu nog rijkelijk gevulde badkamerkast

Tegen de avond vertrekt het gezin richting Bed & Breakfast, gelegen in het Oud-Zuid van Stockholm. Dat beloofd een hoop goeds. Broertje J. en ik kunnen het bijna niet geloven dat onze Calvinistische vader ineens van plan is zijn creditcard te laten roken voor een masterbed deluxe met een dekbed van ganzendons uit de nek. Ons vooroordeel wordt bevestigd. Aangekomen op ons rustpunt voor komende dagen ziet de boel er op het eerste gezicht perfect uit. De eerste kamer beschikt inderdaad over een enorm bed met chique badkamer waarvan de kastjes zijn ingericht met smeersels van Kanebo tot Clarins. Ik gok dat de eigenaresse van het pand vergeten is de badkamerkast leeg te halen voor haar vakantie. Die misser wordt haar fataal, daarover straks meer. We lopen door naar de volgende kamer waar een minuscule bedbank van 1,40 breed staat. Mijn vader was in shock en zegt ‘Dat bed zag er op het plaatje een stuk groter uit!’. Jorrit en ik hadden de kamerverdeling direct klaar. Om incesttaferelen in de gegoede familie te voorkomen werden wij genoodzaakt in het grootste bed te slapen.

Kanebo Attack

Kanebo Attack

Wij zagen ook een noodzaak in het leegroven van de badkamerkastjes. Dit om af te rekenen met de ellende die onze ouders komende nachten moeten doormaken tijdens het slapen in een stapelbed zonder bodem voor dezelfde prijs. Ieder gezinslid mag één product uitkiezen van de jury, anders valt het op. Moeder en ik vallen allebei voor het ’10 seconds Awake’ serum van Kanebo. Wij komen er niet uit en roepen de hulp in van opperhoofd Visser. ‘Dit is stelen’ zegt hij ‘en dat mag niet dus weg met dat potje Kanebo’. ‘Pfff wat een braaf gedoe zeg, we zitten niet in de kerk’ bler ik tegen hem. Even later stop ik het serum stiekem in mijn vaders tas,  in de hoop op tassencontrole bij vertrek. Dat laatste bleef uit en het flesje Kanebo schittert op mijn badkamerplank. Voor gerechtigheid moet soms gestolen worden, Robin Hood deed het ook en werd er beroemd mee. Hadden ze ons maar niet moeten afschepen met een te klein bed, eigen schuld.

Met A. bij Finley: uitgeput van het Sushi-draaien

Met A. bij Finley: uitgeput van het Sushi-draaien

De rest van de dagen verliep rustig zodat ik zaterdag totaal ontspannen in Amsterdam arriveerde. Van het ontspannen gevoel bleef niet veel over toen ik gister werd meegevraagd naar Loosdrecht. Ik was te gast bij Finley Sunday Lounge samen met vriendinnen E. en A., de broer van E. en E’s nieuwe, grote liefde, M. Vanwege het slechte weer bleven we binnen en volgden een sushi workshop. Best grappig om te doen. Toch geef ik de voorkeur aan een snelle Japanner die het spul voor me in elkaar rolt gezien het resultaat.

'Wie neemt het van me over? Ik ben klaar met die plakkerige rijst!'

'Wie neemt het van me over? Ik ben klaar met die plakkerige rijst!'

Als afsluiter van het weekend eet ik met vriend J. in Sophia, wat voorheen bekend stond als Amsterdams grootste boeventent. Dit keer geen boef te bekennen, sterker, J’s buurman, Michiel Borstlap staat garant voor een potje swingende jazz. Ondanks dat we allebei de versterker-knop zo af en toe naar links wilden draaien vanwege geluidsoverlast aan tafel heb ik van Michiel en zijn muziekinstrumenten genoten.

Volgende week verslag van 925-live, gaan we samen met SAPPH voor de wetlook, film ik bij een beleggersborrel voor US Markets en geeft Michiel Mol een bescheiden feestje in Blaricum waar hij vrienden van all over the world voor laat overvliegen.

Liefs Karlijn

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties