0

MennoCannes – Twee weken Zuid-Frankrijk met mijn vriendin klinkt als een ware traktatie. Natuurlijk is dat het ook. Zon,  zee en strand. cocktails, sushi en vurige nachten. Helaas constateer ik ook dat ik niet volledig kan rusten. Mijn radars moet alert blijven en meer dan ooit moet ik mijn komische en charmante kanten gebruiken. Als defensie tegen de Quote 500 jongens met hun vaders boten, matzwarte Lamborghini’s en bodemloze platina geldbomen.

Want waar ik de opmerkingen “Porsche onder zijn kont en het plaatje is af” of “De leukste mannen geven hun vriendinnen maandelijks een nieuw paar LouBoutins” in Amsterdam met een gemaakt lachje afwimpel, in de Cote d’Azur moet ik op mijn hoede blijven.

Ik verdien geen supersalaris. Toch wek ik uiteraard de schijn tegen als ik met mijn Chinese namaak Ralph Lauren, met groot paard, als een Chihuahua achter mijn vrouw aanhuppel op de boulevard van Cannes. Ik draag de vloek mee van het hebben van een mooie stralende vriendin, flirterig om zich heen loerend. Ik zie de bloedzuigende vampiers haar overduidelijk uitkleden met hun ogen. Zij vindt het heerlijk, al die aandacht. Als verrassing heb ik vandaag een bootje gehuurd. Het kost me een rib uit mijn lijf, maar in het land der rijken wilde deze roodstaande post-student zich niet laten kennen. Tot mijn grote genoegen staat er nergens op de boot een tekst als “Krenten renten”.

Cannes

Cannes

Met een picknickmand vol Franse kaasjes, versgebakken baguette en koele prikwijn liggen we heerlijk in een vrijwel uitgestorven baai. Op de “The sky is thé limit”-jachten achter ons na dan. Plots horen we een Ferrari. Het blijkt een Riva.. Aan het gebral maak ik op dat we te maken hebben met een groepje altijd even ‘onopvallende’ Hollanders. Het zweet breekt me uit. Dit kan zomaar uitlopen op een confrontatie. Ik roep het over mezelf af, als ik vruchteloos ons achterboord motortje probeer te starten. Gelach. Ze liggen nu pal naast ons en ons rent-a-bootje ligt plots in de schaduw. De rijkste, neem ik dan maar aan, verbreekt de stilte. De oermens komt met de weloverwogen vraag: “Hey, wat doet zo’n bootje”? Ik kijk hem verward aan in een poging tijd te winnen en zijn vraag te kunnen ontcijferen. Wat doet zo’n bootje? “Tja.. Varen?”

Eenmaal terug in Cannes, sluiten we onze vakantie af met een heerlijk dinertje op het strand. Het is 14 juli en de Fransen schieten voor een vermogen vuurwerk af. Even lijkt dit knallende avondje verpest te worden door een passerende kermis-attractie met bovengenoemde ballen die ons toeterend uitmaken voor paupers. Mijn vriendin verwend ze door mij overdreven te zoenen. De volgende dag zitten we in de taxi naar het vliegveld. Rechts van ons de terminal die ons verplicht de knop om te zetten en de stress weer tegemoet te vliegen. Links zien we wederom onze luidruchtige Nederlandse vrienden. Oogcontact. Het schaamrood staat ze op de kaken. Ze staan op het punt de sleutels in te leveren bij Hertz Rent-A-Car. Ik overweeg ze te vragen: “Wat doet dat nou met je?”

Ciao,

Menno

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties