0

Ik werd deze maand 33. Drieëndertig. Zo’n cijfer waarvan je altijd dacht dat het ver weg was. Niet omdat je het niet wilde worden, maar omdat het zo’n serieus-volwassen-alles erop-en-eraan-getal is. Natuurlijk zie je het wel aankomen, aanwijzingen te over, het universum knalt zoiets er niet zomaar in. Zo weet je bijvoorbeeld dat je ouder wordt wanneer je Planet Eart niet meer wegzapt, maar minutenlang gebiologeerd blijft kijken naar een doorzichtige aardbeikikker van postzegelformaat die zijn kikkervisjes verbergt voor de rovende insecten om hem heen. Tsja. 

“Niet dat ik het niet zag aankomen hoor, hints te over, het universum knalt zoiets er niet zomaar in”

En er waren meer aanwijzingen. Zoals het niét rouwen om het late afscheid van de zomer en het spontaan waarderen van de seizoenen toen de bladeren kleurden (you say what?!). Of de collectieve doorbraak van de grijze haren die zich niet langer als eenling lieten wegzetten. Maar ook het openlijk verkiezen van het Concertgebouw (of Netflix) boven een avond clubben. Ook kwam ik tot de verbijsterende conclusie dat ongemerkt evenveel platte schoenen als hakken mijn kledingkast zijn binnengewandeld, dat ik steeds vaker klink als mijn moeder (en dat me dat zelf ook opvalt), dat ik prima vrijwillig om 6 uur opsta omdat het zo lekker voelt als je om 11 uur al je belangrijkste taken hebt gedaan én dat je raar wordt aangekeken als je nog niet hebt nagedacht over een spuitje botox of fruitzuur op de botoxparty van een vriendin (heb ik dat nodig?).

“Maar 33 brengt behalve eigenschappen die je doen denken aan een pre-pensionado gelukkig ook veel goeds”

Maar 33 brengt behalve eigenschappen die je doen denken aan een pre-pensionado gelukkig ook veel goeds. Zo heb je tijd over om naar je vriendinnen te luisteren als je stopt met zwelgen in zelfmedelijden over je eigen onzekerheden, merk je dat je eigenlijk best tevreden bent over je figuur ook al heb je daar jaren dagelijks over geklaagd (ja, die kilo’s komen er sneller aan dat ze eraf gaan, maar hé, zolang je er naakt nog lekker uit ziet, what’s the problem?) en vind je Facebook steeds minder interessant, waardoor je meer tijd hebt om aan je dromen te werken.

Alle clichés zijn waar: je lichaam verandert na je 30e en datzelfde geldt voor je mind. Niet altijd in hetzelfde tempo (en dat kan nogal eens leiden tot een tijdelijke break down), maar over het algemeen heeft de natuur het verrekte goed geregeld: je brein en je lichaam gaan mee met de seizoenen en er is niets leuker dan zo’n gloednieuw en spannend seizoen omarmen, want rond je 33e breekt de zomer van je bestaan aan. The best days ever! Dus merk je dat je ouder wordt? Don’t stress: de maki’s, sneeuwpanters, pinguïns en woestijnvogels van Planet Earth zitten ook niet in zak en as vanwege hun dertigersdilemma. Ze hebben ieder seizoen hard nodig om te overleven en datzelfde geldt voor ons, dus omarm de cliché’s en geniet ervan zoveel je kan, want ouder worden is all about the circle of life.

Tekst en beeld: Joyce Spijker

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties