0

Liesbeth is dol op mooie kleren en heeft een speciale liefde voor schoenen. Kleding-met-herinneringen-addict en bovenal een schrijfgek. Ze schreef onder andere voor ELLE en verblijdt ons elke zondag met een blog!

Terwijl ik dit schrijf zit ik midden in mijn tentamenweek, en breng ik zo’n 13 uur per dag door in de UB en boven de boeken. Die UB (Universiteits Bibliotheek) zit in Amsterdam pal aan het Koningsplein, en achter de Kalverstraat. Studiemarathondagen als die ik nu maak vragen om goede pauzes, en mijn pauzes breng ik steevast door in de winkels van de Kalverstraat. Even een blokje om, even niet bezig zijn met vage dingen als inversiemorfologie en het verdwijnen van het pronomen ‘du’ (geloof me, het is voor niemand leuk) en even die hysterische winkels in voor wat welverdiende afleiding.

Nu kunnen we het er lang en kort over hebben, maar de Kalverstraat is, zeker op zaterdagmiddag, simpelweg de hel. En zoals iemand ooit tegen me zei, “dat staat verder niet ter discussie.” Desondanks zit mijn geliefde Zara daar, en ook de H&M in de Kalvertoren kan ik me prima een half uur vermaken (niet veel langer, dan krijg ik woedeaanvallen). Hoe dan ook, nu ik de afgelopen week of 2 vrijwel dagelijks in die winkels kom, zijn me aan aantal dingen gaan opvallen.

Bijvoorbeeld dat de Zara niet alleen elke week nieuwe kleding binnen krijgt, maar ook dat ze de rekken kleding continue verplaatsten naar andere plekken in de winkel, zodat je denkt dat ook dat nieuw is. Wat me echter het meest is gaan opvallen zijn al die zielige en intens ongelukkige mannen die verdwaald verloren en hopeloos door de winkel hangen wachtend totdat vrouwlief eindelijk klaar is met het passen van de hele collectie.

En die mannen, daar wil ik het nu even over hebben. Persoonlijk ben ik iemand die altijd alleen winkelt. Ik wil in m’n eentje en vooral op m’n eigen tempo een winkel door, en ook vriendinnen kan ik daarbij niet tolereren. Och ik zal heus wel eens met een vriendin in een winkel hebben gestaan maar ik doe dus pertinent niet aan van die ‘gezellige’ lekker-shoppen-met-de-meiden middagen. En wat ik al helemáál niet nooit never ever doe, is winkelen met een man, omdat ik liever niet wil dat de mannen met wie ik me van tijd tot tijd in laat een hekel aan me krijgen. Want als ik al die mannen dus zo zie wegkwijnen dan kan ik me alleen voorstellen, en er nog begrip voor opbrengen ook, dat met elke minuut die verstrijkt de relatie die hij met de vrouw in kwestie heeft een dag korter duurt.

Sommige mannen zijn van die braverikken die wel nog braaf mee naar de paskamer gaan, en dan bij elke keer dat het gordijntje open gaat hun hersens moeten pijnigen op wat ze moeten zeggen. “Ja schat staat je heel mooi” is doorgaans niets mis mee, maar als ze de toon maar éven verkeerd doen worden ze uitgemaakt voor onverschillig of erger. En als manlief zegt “nee dat vind ik niet echt leuk” kan vrouwlief doorslaan in onzekerheid “ja het maakt me dik he”(als man ben je dan compleet verloren) of ze kan bitchen met dingen als “ja nou boeie jij hoeft het toch niet te dragen.”

Kortom, niemand wint hier ooit iets mee. Ik wil heus wel toegeven dat er vast mannen zijn die dol zijn op winkelen (mijn vader is er zo één, die zette mij altijd in de paskamer en ging dan zelf die hele winkel in m’n hokje hangen) maar over het algemeen doe je je ega er volgens mij niet echt een plezier mee. Dus laat die arme man lekker thuis en ga in je eentje (vooruit, met vriendin mag ook) die winkels in. En kom dan meteen even langs bij de UB, want ik zit daar dus moederziel alleen weg te rotten en kan wel wat afleiding gebruiken.

See you next week, L.

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties