0

Silhouette LotAmsterdam – Alles kunnen? Ik heb vriendinnen die het kunnen en ik snap er niks van.

Of ben ik nou echt zo lui? Geen idee, maar ze zijn er dus, van die vriendinnen die zich een slag in de rondte werken, carrière maken, er leuk uitzien, sociaal geweldig zijn en die, als klap op de vuurpijl , hun huis in orde hebben. Ik heb zelfs een zusje dat het ook kan.

Dat je op welk moment je ook aanbelt gewoon  naar binnen kunt zonder dat je over bergen wasgoed of rotzooi heen moet klimmen. En dat je dan denkt, wat ruikt het hier lekker en dat ze dan zegt: “Heb je zin in een stukje appeltaart, ik wil hem net uit de oven halen”. Nou ja, dan valt mijn mond open. En dat de geur van die appeltaart zich dan vermengt met de geur van heerlijk schoon wasgoed dat gezellig in de droger rondhopst.

Ik sta rond te kijken in mijn keuken en besef dat er iets moet gebeuren. Eerst douchen. Of nee, laat ik eerst de wijnglazen van gisteravond opruimen. Zie je, ik doe heus wel iets aan huishouden. Telefoon, ik word gebeld door een geluidsstudio in paniek, nou ja, een medewerker in paniek : spoedklus. Of ik direct kan komen. Prima, zeg ik heel rustig, ik ben er zo. Hoi, hoi, geld, denk ik heel onrustig. Snel douchen, aankleden:  skinny, T-shirt, leren jackje, uggs. Nee, geen uggs, beetje representatief zijn, uggs vervangen door enkellaarsjes. Ok, dan leren jackje ook maar vervangen door een colbert. Goed, da’s voor elkaar, haar in staart, lippenstift, leesbril in tas, zonnebril op hoofd, fietssleutel zoeken, huh wat doet die nou in de la naast de kurkentrekker? Fietsen. Verdwalen, ik ben er toch al zeker 4 keer geweest maar ik vergeet steeds dat er in de Jacob van Lennep Kade zoveel rare kronkels zitten.

Man, wat ben ik hier toch goed in, de paniekklus is in tien minuutjes geklaard en ik sta weer buiten. Het is stralend weer en de dag ligt voor me. Er ligt van alles op me te wachten thuis, maar, ik heb nu toch al gewerkt? Ik ben moe. Ja, ik kan best even koffie gaan drinken op de Albert Cuyp.
BloemenstalIk nestel me op een terras met een latte machiato en een tosti. Lekker mensen kijken. Ja, lekker mensen kijken en straks checken hoeveel nieuwe collectie er al in de winkels hangt. Heerlijk, I love september, nazomeren terwijl de herfst zich aankondigt en me verheugen op stoofpotjes (die ik misschien twee keer maak gedurende de winter, maar het gaat om het idee),  nieuwe kleren, breisels en suède. Niet nadenken over wat ik eigenlijk moet: Er wacht wasgoed, ik moet teksten uit mijn hoofd leren, ik moet facturen de deur uitdoen, ik zou boodschappen voor mijn moeder halen,en ga zo maar door.
StoofpotjeEen paar uur later kom ik voldaan thuis, wat is die Albert Cuyp toch fijn. Ik klim over het oud papier in gang heen en op weg naar de keuken flikker ik een was in de machine. Ik ruk heel snel een stofzuiger door het huis, ik zet mijn op de Cuyp gekochte bloemen in een vaas en voorzichtig leg ik de onderweg gekochte appeltaart op een mooie schaal. De kartonnen gebaksdoos prop ik in de vuilnisbak. Karton mag niet bij oud papier, irritant. Die zou ik eigenlijk moeten legen, die vuilnisbak,maar met een beetje proppen kan ‘ie nog best een dagje. Dan komt A thuis: “ Wat is het hier gezellig.” “Ja hè ”, zeg ik, “wil je een stukje appeltaart?”.  Het “ ik haal hem net uit de oven” slik ik in. Ik hoef nou ook weer niet te gaan liegen. In mijn hoofd ga ik het lijstje af, geld verdiend, het huis toont gezellig, en vanavond ga ik uit eten met fijne vrienden. Niet slecht. Morgen vouw ik die berg schone wassen die liggen te wachten wel op. Ik wil alleen vanavond mijn oudroze jurkje aan, waar is dat nou?

-X- Lot

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties