0

Amsterdam – Waar zal ik beginnen… het is iedere week opnieuw een uitdaging om in deze paar woorden samen te vatten wat voor een leuke of idiote dingen er om een mens heen gebeuren. Want leuke dingen, zijn niet altijd leuk om te lezen, gekke dingen maak je niet dagelijks mee, hoewel… en stomme dingen, tja moet ik dat nog uitleggen?

Na mijn overvolle werkweek vol Fashion PR-events en leuke product lanceringen, had ik afgelopen vrijdag een verjaardag van een van mijn dierbare hockey vriendinnen. Hockey? Ja Hockey. (Nou zeg, dát is een originele grap: kort rokje, kakker, bier, en student). Well guess again!

Terug naar die verjaardag: een aantal leuke meiden uit mijn oude team waren aanwezig, dus gegarandeerd een avond vol vertier. Van te voren had ik met vriendin J. afgesproken om even een wijntje te drinken in haar oude kamer. Ze ging immers van kamer wisselen, maar bleef in hetzelfde pand. En geef d’r eens ongelijk: mevrouw woont namelijk in een asociaal mooi oud herenpand in Amsterdam. Ik zou die kamer ook echt voor geen goud achterlaten. En met kamer bedoel ik niet kamer, nee de omschrijving ‘Penthouse’ dekt meer de lading. Ha-le-lu-ja! Ik woon lekker knus samen met mijn vriend op 1 ½ etage. Oud pand, check. Penthouse…mwa niet helemaal! Enfin, altijd leuk om weer eens in een gezellig meidenhuis rond te paraderen waar het niet uitmaakt dat alle kaarsen roze zijn, de trap paars met gouden sterren is beklad, en de ene heerlijk woest aantrekkelijk man na de ander in de keuken dienst doet voor behang.

Waar zal ik beginnen..

Toen we alle mannen aan de muur hadden bewonderd, hebben we ons gehuld in zelf geïmproviseerde hoofddoekjes dankzij de oversized shawls en zijn fietsen we in de plenzende regen naar de kroeg. Lekker joh.

Er waren toevallig nog 2 verjaardagen bezig te zijn: de ene was van een bekende, waardoor ik nog een aantal goede vriendinnen tegenkwam. De andere verjaardag was van een meisje die 16 werd. Auw. Geloof mij, een leeftijdsverschil van een decennium of meer, is confronterend. Voor mij ja. Ik keek om me heen: er kwamen twee “schurende” meisjes aan elkaar vast geklampt voorbij gezwalkt omdat ze bijna omvielen na hun 1e biertje. He gezellig, dacht ik nog, TOTDAT er een tegen mij aanviel: nou geeft dat helemaal niet, dat kan gebeuren, dat was dus ook mijn punt niet. Nee ik heb het hier over de zin die de lamme schavuit met haar linker oog in haar rechter broekzak uitkraamde, “Sorry mevrouw, mag ik er even langs?” Wat? Zei ik….”WAT?” ik voelde de hand van een vriendin op mijn schouder: “Ja” antwoordde ze: “Je hoorde het goed: ze zei ‘mevrouw’ tegen je” AUW. Dat deed pijn. Daar schoot ter plekke mijn 1e rimpel in mijn voorhoofd. Hiervoor veel dank lieve fashionista in je prachtige jurkje, veel te hippe hoge hakken en mooie tas. Ik dank je hartelijk.

Tot volgende week

Love,

Anique van der Hulst

Volg mij ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties