0

NEW BLOG ANIQUE Woeste AnnieAmsterdam – Wat een gezelligheid: Koninginnedag. Iedereen loopt de straten op en af; feest gedruis in alle hoeken en gaten van de stad. Straatmuzikanten, zo ontzettend veel, dat je je nek erover breekt. Op iedere hoek van de straat een suikerspin, hotdog of verdacht ruikende hamburger te koop, maar dan wel van die vieze vent die altijd in z’n neus peutert. Ik word alweer helemaal  warm van binnen, wat jij?!

Q-day is een dag dat iedereen zonder excuus als een in oranje ondergedompelde enthousiaste sinaasappel de deur uit mag. “Leuk, voor de kids”, dat is wat ik steeds hoor. Wat mij betreft is het jammer dat menigeen denkt dat volwassen (met 25 jaar ben je ‘best’ volwassen) ook in het oranje keurmerk gespot dienen te worden. Voor mij is dat wat gek; ik heb namelijk ooit een kleurenanalyse laten doen. Ik ben het type klein en donker: geef mij een oranje gewaad en ik ga er spontaan in buikdansen of Woodstock achtige taferelen in uitvoeren. Nee, oranje was mijn kleur niet luidde de conclusie. Erger nog, mocht ik me ooit onterecht ziek willen melden, dan kan ik mezelf het beste in kanarie geel, appeltjes groen of (je raadt het al…) knal oranje hullen. Appeltjes groen en kanarie geel toveren mij namelijk binnen luttele seconde om tot een mummie die zó wit is dat je denkt dat ik nog dateer uit de tijd ver vóór de farao’s. Je raadt het al, geen groen, geel of oranje in mijn kast terug te vinden.

Hoe overleef je die oranje manie dan?! De oranje gekte, op de kousenband van bekend lingerieketen H na, is gewoon niet voor mij weggelegd. Begrijp me niet verkeerd, een verkleed feest op zijn tijd vind ik heerlijk, Rambo, Cheryl Morero, Spaanse Flamenco… prima! Maar oranje… Het kan ook anders: de snelheidstrepen in de kleuren rood, wit blauw op mijn wang vind ik best leuk. Al is het helaas altijd zo dat je na 1 stap buiten de deur een veeg langs je wang van de gezellige dronken buurman ontvangt en je er eerder uitziet als een pyromaan op oorlogspad dan een Queen for a day. Afgeschreven dus. Coupe Bea is ook leuk, maar wel voor een dame die niet van dat springerige haar heeft zoals ik. Nee de Bea – Bob heb ik ooit eens gehad: Woeste Annie, dat is de bijnaam die ik sindsdien heb. Het achtervolgt me nog… Of nog leuker was het tafereel wanneer mijn broers en ik thuis werden geroepen om aan tafel te schuiven: “Jongens, aan tafel! Ennuh, roep dat jongetje ook gelijk maar”. Dank je. Voor mij is de keuze snel gemaakt: ik  laat me lekker verwennen door de kapper. Dat betekent niet dat ik gelijk Bea – behoeftes krijg, hoewel die bloempot op je hoofd best verleidelijk makkelijk kan zijn. Die lange (ow zo charmante) manen op mijn hoofd, tja dat is ook niet alles. Maar voor Q-day daarentegen whoppa! Ik ruik hier een zelf geïmproviseerde oranje tenue met een knipoog naar onze leeuw. Ik dank die lange manen van me, toedeloe kappertje!

Viva Bea!

Love A
 
Volg mij ook op twitter

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties