0

Amsterdam – Liesbeth is een fashionista in hart en nieren. Schoenenverslaafd, kleding-met-herinneringen-addict en bovenal een schrijfgek. Ze schreef onder andere voor Elle en verblijdt ons elke zondag met een blog!

Ik ben tegenwoordig op een nieuw dieet. Het ik-mag-geen-kleren-kopen-dieet. Ik ga deze zomer namelijk op wereldreis (waarover een andere keer vast meer) en dus moet elke euro die binnenkomt naar de spaarrekening. Een broekje hier en een jurkje daar mag heus wel (en een paar schoenen, sst) maar een geheel nieuwe zomergarderode met pasteltinten en bloemenprintjes zit er even niet in.

Vrij frustrerend, en ook heel moeilijk aangezien ik echt mídden in het centrum van Amsterdam woon en het gevaar dus steeds op de loer ligt. Ik hoef m’n deur maar uit te gaan of de Negen Straatjes roepen mijn naam en de Bijenkorf fluistert dat de nieuwe collecties binnen zijn. Maar als je kleren niet mag kopen moet je ze misschien maar zelf maken, en dus lijkt DIY’en de perfecte oplossing.

Die dame keek me nog eens aan en besloot toen “jij ziet er nou niet bepaald uit als iemand die goed kan knutselen.”

Het probleem is alleen dat ik helemaal niet kan knutselen. Maar echt niet. Zo wilde ik voor de ELLE Style Awards in januari iets doen met parels om m’n voeten, een soort van voetkettingen. Het idee was echt te gek en ik ging dan ook vol goede moed naar een knutselwinkel voor de benodigdheden. Met een in mijn oren perfect helder verhaal probeerde ik de vrouw van die winkel uit te leggen wat ik precies wilde, maar echt overkomen deed het niet. Die dame keek me nog eens aan en besloot toen “jij ziet er nou niet bepaald uit als iemand die goed kan knutselen.” Ze probeerde de situatie te redden met “je hebt wel hele mooie schoenen aan” maar het kwaad was al geschied.

Redelijk beledigd kocht ik toch een hele batterij aan klemmetjes tangetjes kralen en wat niet al en eenmaal thuis ging ik driftig aan de slag met mijn Project. Het was een lang en moeizaam proces, en bovendien ook bijzonder pijnlijk. Het deel met de superlijm liep namelijk vreselijk uit de hand en dus zat al vrij snel de helft van die tube vooral op mij in plaats van op de kralen. Terpentine, wasbenzine en nagellakremover deden allemaal niets en uiteindelijk heb ik  (inmiddels hoog ontvlambaar door de chemische stoffen op m’n lijf en de kokende woede in m’n hoofd) de lijm met een vijl van m’n handen af moeten vijlen.

Hun eindresultaat is dan ook nog vaak niet van het origineel te onderscheiden terwijl mijn huis er bij stap 2 al uitziet alsof de hele knutselwinkel over m’n interieur heeft gekotst.

Ik weet niet hoe al die bloggers het doen, dat DIY’en. Bijna wekelijks verschijnt er ergens wel weer een DIY met van die prachtig gestileerde foto’s, 5 ‘simpele stappen’ en de misleidende tekst dat heus iedereen dit kan. Hun eindresultaat is dan ook nog vaak niet van het origineel te onderscheiden terwijl mijn huis er bij stap 2 al uitziet alsof de hele knutselwinkel over m’n interieur heeft gekotst.

Ik weiger echter toe te geven aan mijn onkunde en ben stellig van plan het DIY’en door te zetten. En weten jullie nog die fotoshootvan een maand or so geleden? Dat was voor een nieuw blad genaamd MoM, Mode om te Maken. Het is geïnspireerd op From Runway to Reality en belooft simpele patronen van de grote hits van de catwalkshows en gaat mij dus door deze nieuwe missie heen slepen.

Dat zal ‘r leren, met ‘r ‘jij kan niet knutselen.’

Masterplan is nu om over een maand of wat weer terug te gaan naar diezelfde knutselwinkel, gekleed in een bloedje van een zelfgemaakte outfit. De bedoeling is dat diezelfde vrouw weer aan het werk is en dat ze me dan een complimentje geeft over mijn kleding, en dat ik dan heel nonchalant kan zeggen “oh ja dank je, was een DIY projectje.” Dat zal ‘r leren, met ‘r ‘jij kan niet knutselen.’

Een realistischer scenario is echter dat jullie nooit meer iets van me zullen vernemen omdat ik mezelf heb vastgeplakt of –genaaid aan de muur dan wel tafel. Maar dan kan ik ieder geval niet meer een winkel in om kleding te kopen, wat wel weer de meest effectieve variant van het ik-mag-geen-kleren-kopen-dieet zou zijn. Er valt hier dus alleen maar te winnen, kom maar doorrrrr met die naaimachine!

 Volg Liesbeth ook op Twitter!

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties