0

Omdat veel mensen schulden hebben en het nog steeds een taboe is om daarover te praten, benaderde Daniëlle mij met haar verhaal. Ze kwam in financiële problemen én loste ze op. Hoe het verkeerd ging, hoe ze het tij keerde en welke obstakels ze moest overwinnen, lees je in dit interview. Ze hoopt met haar persoonlijke verhaal jou te kunnen helpen.

Je had een schuld van € 55.000. Hoe ben je aan deze schuld gekomen?
Het grootste gedeelte is studieschuld. Na een jaar backpacken in Australië wist ik het zeker, ik wilde perse een bepaalde, particuliere én dus dure opleiding volgen. Het lesgeld, de uitwonende beurs met maximale lening en alle extra kosten van deze studie zorgde voor een flink bedrag. Een klein gedeelte leende ik al bij de partner van mijn moeder toen ik in Australië zat. Het laatste gedeelte is geld dat ik een aantal jaar later leende bij mijn toenmalige vriend om me te laten omscholen. Daar stond ik dan, diploma in de ene pocket én een gigantische schuld in de andere. 

"Ik ben opgegroeid met de gedachte dat geld niet belangrijk was en dat je moest doen wat je leuk vond"

Ik ben opgegroeid met de gedachte dat geld niet belangrijk was en dat je moest doen wat je leuk vond. Mijn moeder heeft mij en mijn zusje alleen opgevoed, ze was zelf 18 jaar toen ze mij kreeg. Ik denk dat dit ook meespeelde om me deze opleiding te laten volgen. Geld voor de opleiding was er niet, alles werd geleend bij de bank. Achteraf gezien zouden we het nu allebei anders aanpakken, maar eerlijk gezegd hebben we allebei de nodige lessen waarin geld een grote rol speelde. Het heeft ons gemaakt tot wie we nu zijn. 

Wat heb je toen gedaan om het op te lossen?
Pas toen ik mijn toenmalige vriend ontmoette, zag ik in hoe hoog de schuld was. Hij ging heel anders met geld om, hield mij een spiegel voor en liet me inzien welke consequenties het had op de lange termijn. Ik loste in die tijd bijna niets af, bijna alles was rente. Eigenlijk zat ik in een negatieve cirkel; aflossen lukte niet echt, maar van het leven genieten en mooie reizen maken deed ik ook niet omdat het geld dat overbleef als extraatje naar de schuld moest.

Eind 2012 kreeg ik te horen dat mijn contract niet verlengd werd, dat is echt het keerpunt geweest. Ik weet nog goed dat ik naar buiten stond te staren, niet wetend wat nu. Mijn inmiddels ex-vriend vroeg me wat ik het allerliefste wilde? Die schuld weg hebben, was mijn antwoord. Zijn moeder werkte al jaren als zzp'er in de thuiszorg en verdiende door veel uren te maken iedere maand een flink bedrag. Daar lag mijn uitweg, de oplossing om te kunnen aflossen. 

"Mijn inmiddels ex-vriend vroeg me wat ik het allerliefste wilde? Die schuld weg hebben, was mijn antwoord"

In eerste instantie zag ik het niet zitten, billen wassen of bloed, niet echt mijn ding, maar de drive om schuldenvrij te zijn, was groter. Ik begon versneld aan de opleiding Verzorgende IG niveau 3 en liep stage in een verzorgingshuis. Een periode waarin er bijna geen inkomsten binnenkwamen en geld geleend werd om de opleiding te kunnen betalen. Een jaar nadat de knop was om gegaan draaide ik mijn eerste dienst als zzp'er in de thuiszorg. Het aflossen kon beginnen!

Wat was jouw stappenplan om van je schuld af te komen binnen 2 jaar?
Ik wilde mijn schuld zo snel mogelijk afbetalen en om dat voor elkaar te krijgen, moest ik vooral  heel veel uren maken. Voordat ik begon, had ik gevraagd bij de mensen waar de schuld openstond hoe snel ze het terug wilde hebben. Zo wilde mijn oma het graag zo snel mogelijk terug en mijn toenmalige vriend gaf aan: eerst de rest en dan ik.

Ik begon dus met oma en daarna volgde DUO, daar stond het grootste bedrag open én betaalde ik rente. Ik werkte altijd en deed 24uurs-, slaap- of waakdiensten, hele dagen ging ik van dienst naar dienst. Maar halverwege deze aflosrace kreeg ik met een tweede obstakel te maken (les nummer 2).

Ik was inmiddels gaan samen wonen en had mijn eigen koopwoning verhuurd. Helaas bleek de makelaar die de verhuur zou regelen een oplichter te zijn. Hij verhuurde de woning, maar stak de huuropbrengst in zijn eigen zak. Het duurde 18 maanden voordat het contract werd ontbonden door de rechtbank. Al die tijd moest ik mijn woonlasten zelf betalen plus een lading kosten aan de advocaat en het ontruimingsteam.

"Mijn plan om zo snel mogelijk uit de min te komen werd aangepast"

Als klap op de vuurpijl kreeg ik te maken met een onderzoek van de Belastingdienst (les nummer 3) of ik wel daadwerkelijk zzp'er was en vrijgesteld van BTW (zorg heeft onder bepaalde voorwaarden vrijstelling hiervan). In het ergste geval werd ik BTW plichtig gesteld en moest ik uit eigen zak deze BTW betalen. Ook hier zou het gaan om een flink bedrag, ik had immers heel wat uren gemaakt. Ook de kosten van de boekhouder waren niet gering en tikte flink aan. Mijn plan om zo snel mogelijk uit de min te komen werd aangepast. Mijn doel werd om zélf alles te kunnen betalen, geen schulden meer erbij te krijgen én de bestaande schuld verder af te lossen. Iets wat een uitdaging werd.

Heeft deze situatie je ook nog iets moois gebracht?
Nu kan ik hier 'ja' op zeggen, maar het duurde even voordat ik het zag. Ik ben door een diep dal gegaan. Op een gegeven moment was ik op. Tussen mij en mijn toenmalige vriend kwamen spanningen en door de stress kwam ik kilo's aan. Ik kwam steeds gespannen thuis, er was altijd wel iets dat geregeld moest worden: was het geen mailtje naar de advocaat dan was het wel iets dat de boekhouder moest weten waardoor ik de hele middag in de administratie zat gedoken. 

"De schuld die bijna weg was en waar ik zo hard voor had gewerkt zag ik met alle kostenposten weer stijgen"

De schuld die bijna weg was en waar ik zo hard voor had gewerkt, zag ik met alle kostenposten weer stijgen. Ook de situatie waar ik in zat, leek geen einde aan te komen, om gillend gek van te worden, dat werd ik soms ook letterlijk, wat niet altijd even makkelijk is geweest voor mijn omgeving. Vorig jaar besloot ik om uit de relatie te stappen, dit was niet eerlijk naar hem en zijn dochter, ondanks de liefde konden we gewoon niet meer verder. Eerst sliep ik maanden bij mijn zusje, later had ik een antikraak woning. Twee maanden geleden heeft de Belastingdienst vastgesteld dat ik geen BTW plicht heb, een enorme last die van mijn schouders viel. Inmiddels heb ik ook weer toegang tot mijn eigen woning, er loopt nog een Hoger Beroep, maar deze man maakt geen schijn van kans. 

Nu besef ik ook pas hoe sterk ik eigenlijk ben, dat mijn kracht ligt in doorzettingsvermogen en focus. Ik ben dankbaar dat mijn ex nog zo in mijn leven is en me geholpen heeft tijdens deze periode. Dankbaar dat ik mijn woning nog heb en dat ik zoveel heb kunnen werken om alle kosten te betalen. Maar ik heb ook geleerd dat het belangrijk is om je grenzen te bewaken, hoe moeilijk dat soms ook is en luister altijd naar je onderbuikgevoel, als ik dat had gedaan had ik geen contract getekend met deze makelaar. Verder zal ik nooit meer een beslissing alleen op gevoel maken, kies met je hart, maar gebruik je verstand hierbij.

Wat zou je tegen mensen willen zeggen die in dezelfde situatie zitten? Heb je tips?
Laat mij je inspiratie zijn! Als ik het kan, kan jij het ook. Neem je verantwoordelijkheid en breng alles overzichtelijk in kaart. Zo heb je duidelijkheid en heb je een beginpunt. Aan de hand hiervan kun je een plan opstellen, wijk hier niet vanaf, maar blijf wel realistisch.

"Bewaak je grenzen en schaam je niet. Ben eerlijk naar jezelf"

Bewaak je grenzen en schaam je niet. Wees eerlijk naar jezelf. Je hebt in het verleden niet de juiste beslissing gemaakt - uit onwetendheid óf omdat je je kop in het zand stak - en je moet er nu iets mee doen. Wees ook niet bang om hulp te vragen, dat kan bij officiële instanties maar zeker ook bij familie en vrienden. 

"Iedere avond mee kunnen eten van de warme maaltijd kan in zo'n periode echt bevrijdend zijn"

Ondanks dat het bij mij goed gegaan is zou ik je afraden bij hun geld te lenen, denk meer aan praktische hulp. Iedere avond mee kunnen eten van de warme maaltijd kan in zo'n periode echt bevrijdend zijn. Wees daarnaast creatief met het zoeken naar oplossingen, hard werken is dat namelijk niet altijd. Als laatste tip, wees dankbaar. Hoe stom dat ook klinkt, zeker wanneer je er midden in zit. Wees dankbaar voor wat je nog wel hebt of kunt en omarm de situatie, je zult groeien en sterker eruit komen. Ik ben er nog niet helemaal, maar maak kleine stapjes in de goede richting. De situatie heeft mij de mogelijkheid gegeven om opnieuw te beginnen. Ik voel me rustig, krachtig en helder. Dat gun ik jou ook. Go girl! 

Heb jij of ken jij iemand met een mooi of bijzonder verhaal wat goed past om mijn website waarmee ik mijn lezeressen kan inspireren? Stuur dan een mailtje naar [email protected] o.v.v. interview.

Reageer op dit artikel
Annic van Wonderen

Door Annic van Wonderen op

Lees meer artikelen van Annic

Read next…

Reacties