0

Afgelopen 16 november, tijdens onze safari, waren Robert en ik 1,5 jaar samen. Het zijn de leukste, fijnste en meest bijzondere 1,5 jaar uit mijn leven. Aan de ene kant is het nog zo kort, maar aan de andere kant ook al zo lang. Toen we in het begin aan het daten waren vertelde Robert dat hij samen met een vriend plannen had om een jaar in Barcelona te gaan wonen. Hij vertelde dat hij al een jaar in Spanje had gewoond waarvan vier maanden in Barcelona en dus vloeiend Spaans spreekt. Lekker dan, dacht ik in eerste instantie. Weer een jongen met wie ik aan het daten ben die in het buitenland woont of wil wonen. Dit was namelijk de derde op rij! Ik dacht is dit een teken ofzo? Moet ik in het buitenland gaan wonen? Maar in tweede instantie werd ik wel heel erg blij van Barcelona, want als ik toch naar het buitenland 'moet' voor de liefde, dan is mijn lievelings stad Barcelona natuurlijk geen straf. Ik ben écht dol op Barcelona. Ik vind het de perfecte combinatie van stad én strand. Daarnaast de Spaanse cultuur, lekker weer etc. Ik ben er dan ook vaak geweest met mijn zusje en met mijn beste vrienden. Maar ja, een weekje lekker op vakantie is natuurlijk wel iets anders dan ergens voor een jaar wonen.

"Ik dacht is dit een teken ofzo? Moet ik in het buitenland gaan wonen?"

Maar goed, van het daten kwam nog meer daten en van nog meer daten kwam al snel een serieuze relatie. Daarnaast zat ik in een bizarre en super heftige fase in mijn leven. Ik was super verliefd, mijn vader was net overleden, ik was net over een burn-out heen en er waren grote veranderingen gaande in mijn bedrijf. Daarnaast had de vriend van Robert, met wie hij in Barcelona wilde gaan wonen, ook net een nieuwe relatie. En zo kwam het Barcelona verhaal al snel op een laag pitje te staan en was onze volgende stap: (na twee maanden) samen wonen in Amsterdam.

"Ik was super verliefd, mijn vader was net overleden en ik was net over een burn-out heen"

Maar tijdens onze laatste vakantie (naar Tanzania, Zanzibar en Dubai) kwam Barcelona weer ter sprake. En weer dacht ik uit een soort reflex, nee dat wil ik niet! Maar voordat ik het wist hoorde ik mezelf zeggen; als je dat echt wil ga ik het serieus overwegen en er over nadenken. Nou zo gezegd zo gedaan. Robert is dus nog steeds enthousiast en ik (tot mijn verbazing) eigenlijk ook. Ik heb voor mezelf een paar punten duidelijk:

  • Barcelona vind ik geweldig
  • Ik wil niet definitief emigreren
  • Periode: één jaar
  • Als ik het nu niet doe, doe ik het nooit of pas over 20 of 30 jaar
  • Het is een mega ervaring
  • Kan ik toch nog Spaans leren (hoe cool?!)
  • Mijn bedrijf kan ik overal vandaan runnen

Er is dus niet een concreet plan of überhaupt een beslissing genomen en aangezien ik behoorlijk impulsief kan zijn moet ik er van mezelf goed over nadenken voordat ik ook maar iets besluit. En toen dacht ik: laat ik het met mijn lezers en lezeressen delen! Ik ben benieuwd of jij tips voor mij hebt. Dingen waar ik aan moet denken, moet weten, overwegen, goeie websites met bijvoorbeeld tips over in het buitenland wonen of van bedrijven om een mooi appartement te vinden.

"Aangezien ik behoorlijk impulsief kan zijn..."

Dus bij deze mijn vraag aan jou. Wil jij in een reactie hieronder jouw tips en/of (negatieve en positieve) ervaringen achter laten? Woon of woonde jij in het buitenland en zo ja bevalt het? En waarom? Alles is welkom! Niet alleen handig voor mij, maar misschien ook voor anderen die overwegen om voor een langere periode naar het buitenland te gaan. Alvast bedankt voor je reactie, ik ben super benieuwd!

Liefs Annic

Reageer op dit artikel
Annic van Wonderen

Door Annic van Wonderen op

Lees meer artikelen van Annic

Read next…

Reacties