0

Afgelopen februari mocht ik een half-Joodse wedding organiseren. En hoewel iedere ceremonie mij altijd enorm raakt, vond ik deze wel extra bijzonder. Zoveel bijzondere elementen uit het geloof kwamen voorbij. De bruid draaide bijvoorbeeld zeven keer rond de bruidegom. Zeven voor het aantal dagen waarin god de wereld schiep en wat in dit geval symbool stond voor de wereld, hun leventje, die het bruidspaar hierna samen tegemoet gaat. 

"De bruid draaide bijvoorbeeld zeven keer rond de bruidegom"

Maar ook het breken van het glas waarop iedereen ‘mazzeltof’ riep. Dit symboliseert het definitieve aspect van het huwelijk; het kan nooit verbroken worden, net zo min als het glas weer heel gemaakt kan worden. Na de ceremonie, het dansen vanaf de aller eerste minuut door jong en oud, hand in hand in cirkels om elkaar heen. De Hora dans, waarbij het bruidspaar door dansende gasten gedragen wordt op twee stoelen, verbonden door een zakdoek beschilderd door neefjes en nichtjes. Het hield niet op.

"Ik wil nu niets liever dan zelf ook een aantal elementen uit verschillende culturen samen brengen in mijn eigen wedding"

Het heeft mij aan het denken gezet en ik wil nu niets liever dan zelf ook een aantal elementen uit verschillende culturen samen brengen in mijn eigen wedding. Een paar favoriete die ik naast boven genoemde al op mijn lijstje heb staan:

De chuppah
Het prieeltje op vier poten in plaats van twee uit het Joodse geloof. Het symboliseert het nieuwe leven. Een dak, het nieuwe dak van het bruidspaar die aangeeft dat iedereen welkom zal zijn bij hen thuis.

Something old, something new, something borrowed, something blue
De traditie komt oorspronkelijk uit Amerika en ik schreef hier al eerder over de mooie gedachte erachter. Iedereen heeft er al wel eens van gehoord, dus zo origineel is het niet, maar dat maakt het niet minder mooi. Het blijft een must voor mij, al heb je daar natuurlijk zelf niet echt iets over te zeggen. Dus, liefste mama, zusje en vriendinnetjes..

Honeymoon
What more to explain? Dat wil ik. Oorspronkelijk uit Amerika over komen waaien en werd vroeger vooral nog als een statussymbool gezien. Gelukkig probeert iedereen er tegenwoordig wel even samen tussenuit te gaan, al is het in eigen land, het is zo fijn en belangrijk om samen nog even na te genieten.

"Bruid en bruidegom worden met een hand aan elkaar vastgebonden en lopen zeven rondjes om het vuur"

Tie the knot
Dit is een element uit een Indiase ceremonie. Bruid en bruidegom worden met een hand aan elkaar vastgebonden en lopen zeven rondjes om het vuur. Vier met de bruid voorop voor haar beloften en drie met de bruidegom voorop voor zijn beloften. Dan geeft hij haar een ketting (wie wil dat niet, een ring én een ketting) en zet met een rode poeder een streepje op haar voorhoofd, het teken dat een vrouw getrouwd is.
Daarnaast vind ik de henna (krachtbron) versieringen en de sieraden uit India prachtig en zou ik dolgraag op een bepaalt moment van mijn dé dag ook helemaal in deze stijl gekleed gaan.

Buikdansen als openingsdans
Ik zou graag de dansstijl uit een Saoedi-Arabische wedding terug zien. De dans is te vergelijken met buikdansen. Hopelijk zelf als onderdeel van de openingsdans, al is het alleen al om zo’n mooi pakje aan te mogen.

"Ik denk stiekem, hoe meer jurken, hoe gelukkigere de toekomstige vrouw. Toch?"

Niet 1, niet 2, maar 5 jurken
In Marokko is het traditie dat bruid in het begin een ‘gewone’ trouwjurk draagt, maar zich na de ceremonie nog wel tot zo’n vijf keer verkleedt. Helemaal aan het einde van de avond trekt ze weer haar eerste jurk aan. De gedachte erachter is dat hoe meer jurken de bruid draagt, hoe groter de bruidsschat zal zijn. Ik denk stiekem, hoe meer jurken, hoe gelukkigere de toekomstige vrouw. Toch?

Een 1-jaar durende wedding
Op het Turkse platteland duurt een wedding minimaal een week en maximaal veertig dagen… Misschien wel iets té ambitieus, maar waarom moet alles in één dag of weekend gevierd worden? Het lijkt mij mooi en vooral heel fijn om het over een jaar te verspreiden met in ieder jaargetij een event(je). Hopelijk ook met de bijpassende weersverschijnselen; sneeuw, bloesem, zon, krakende oranje blaadjes op de grond. Een jaar lang de liefde vieren met geliefden en in de laatste maand het échte ja-woord. Toch wel handig om dan één dag te hebben waarop je vervolgens iedere maand en jaar weer een feestje kunt geven.

"Het lijkt mij mooi en vooral heel fijn om het over een jaar te verspreiden met in ieder jaargetij een event(je)"

Van 1 naar 2 vlechten
Dan nog een allerlaatste traditie uit het Tsaristische Rusland die heel erg bij mij past. Toekomstige bruidjes droegen daar één vlecht met daarin linten gevlochten. De dag voor the big day werd het haar uitgekamd en de schoonheden (de linten) verdeeld. Hierna werd het haar in twee vlechten gevlochten, die om het hoofd van de bruid werden gebonden, want dit was de haardracht van een getrouwde vrouw. Net een prinsesje of ballerina. I do.

Weet jij nog meer bijzondere tradities uit een mooie cultuur die ik vergeten ben? En heb jij al ideeën hoe jouw droom wedding eruit ziet? Laat het hieronder weten in een reactie! Ik ben heel benieuwd!

Liefs,

From Amsterdam With LOTTE

Tekst: Lotte van den Hout

Reageer op dit artikel
Annicvw.com  (ILFN)

Door Annicvw.com (ILFN) op

Lees meer artikelen van Annicvw.com

Read next…

Reacties